Lazarus

‘En dan waren er de Mannen van de Wederopstanding, ook wel de Lazarusploeg genoemd. De academie was gevestigd in Tulliallan Castle, geen echt kasteel maar een in middeleeuwse stijl uitgevoerd landhuis dat was uitgebreid met een reeks moderne gebouwen met gangen ertussen.{...} Het leek wel op een universiteitscampus, en dat was in zekere zin ook zijn functie. Je kwam hier om te leren. Of, zoals in Rebus’ geval, voor straf. Vier andere politiemensen waren present in het groepslokaal toen Rebus en McCullough aankwamen. De’Wild Bunch’ had inspecteur Francis Gray ze genoemd, de eerste keer dat ze bijeen waren. Een paar, gezichten kende Rebus al: hoofdinspecteur Stu Sutherland uit Linvingston en inspecteur Tam Barclay uit Falkirk. Gray zelf kwam uit Glasgow en Jazz werkte in Dundee, en het laatste lid van de bende, agent Allan Ward, in Dumfries. {…} De zes hadden maar één kenmerk gemeen: ze waren op Tulliallan omdat ze in zekere zin waren mislukt. Meestal was het een autoriteitsprobleem.’

Is inspecteur Rebus eindelijk te ver gegaan? Zijn baas tegenspreken kan geen kwaad, maar een volle mok van het beste uit de automaat in haar richting valt niet te negeren. Rebus gaat terug naar de politieacademie voor herscholing, met nog vier onorthodoxe Schotse politiemannen. P&O’er. De onopgeloste zaak die de bad boys krijgen, herinneren sommige teamleden zich van vroeger. Rebus kende het slachtoffer, Rico Lomax, een schooier uit Glasgow om wiens lot niemand rouwig is. Wil het hoofdkwartier de veteranen kwijt, in plaats van ze een les in teamwerk te geven? Terug in Edinburgh levert de zaak die Rebus moest laten schieten een verrassende verdachte op: Morris Gerald Cafferty, Rebus’ oude tegenstander, net vrij uit de beruchte Barlinnie-gevangenis. Rechercheur Siobhan Clarke is dan wel bevorderd, maar is ze klaar om in de voetsporen van John Rebus te treden? Kan zij het spel van Cafferty meespelen? Deze thriller werd in 2004 in Amerika bekroond met de Edgar Award, een van de meest prestigieuze prijzen op het gebied van thrillers. ‘Lazarus’ werd op een meeslepende en vakkundige manier geschreven. Het verhaal leest als een trein door de onnavolgbare wijze van schrijven van Ian Rankin.

Recensent Ruddy Berghmans