Home
Kritisch Lezen
 

Gesprekken met God.- De strip.

Auteur:  Neale Donald Walsch (tekeningen Franz Josef Wiewel)
ISBN:  978 90 215 509 6
Uigeverij:  Uitgeverij Kosmos Urecht/Antwerpen
Commentaar: 
In februari 1992 had Neale Donald Walsch een soort mystieke ervaring.  Op de leeftijd van negenenveertig jaar zat hij letterlijk aan de grond: zijn  bezittingen waren opgegaan in een brand, zijn huwelijk was op de klippen gelopen, hij had een auto-ongeval gehad waarbij hij een gebroken nek opliep.  Gezien het gebrek aan sociale voorziening in de Verenigde Staten zat hij ook zonder baan toen hij uit het hospitaal kwam.  Niet te verwonderen dus dat hij heel erg ontmoedigd was, boos ook.  Gedurende een slapeloze nacht begon hij al de vragen neer te schrijven die hij zich constant stelde: Wat heb ik gedaan om zo voortdurend te moeten vechten om te overleven?  Waarom lukt mij in het leven nooit echt iets?  Waarom kan ik geen baan houden en de kost verdienen? Waarom mislukte hij in zijn relaties?  In zijn boosheid, richtte hij deze vragen tot God. 
Tot zijn verbazing – zo vertelt hij - begon hij de antwoorden neer te schrijven die God hem dicteerde zonder in staat te zijn, zijn pen nog van het blad weg te trekken.  De volgende ochtend las hij met verbazing wat hij geschreven had. Dit dictee zal nog drie jaar duren en resulteert in de uitgave van drie boeken. Na het succes hiervan volgen er nog negen, een verfilming in 2006 en nu een stripverhaal gebaseerd op de eerste drie boeken.

Hij is er van overtuigd dat niets bij toeval gebeurt en dat hij de boodschap van God moet blijven uitdragen.  Hij gaat er – voor die tijd toch- wel tegenaan: God houdt niet van gezag. God verplicht je nooit om iets wel of niet te doen.  De mens kiest altijd zelf.  Je moet niet doen wat niet juist voelt, ook al beweren “anderen” wat anders.  Die “anderen” zijn dan meestal de georganiseerde religies, priesters, rabbijnen, geestelijken, boeken, de bijbel - dit zijn geen betrouwbare bronnen.  Mensen maken zichzelf ziek.  Het is OK ‘happy’ te zijn.  God is tegen de onnatuurlijke onderdrukking van seks bij jongeren.  Je moet pijn vermijden. God heeft je niet opgezadeld met het idee dat je van je geboorte af besmet bent met een oerzonde.  Er bestaat geen hel.  Mijn zoon Christus zou jou moeten komen redden van de onvolkomenheden die ik jou toedeelde…  Dat vindt God minstens vreemd.  Je moet verdraagzaam zijn met alle vormen van inzichten en opinies.  Bezit kan toch de zin van het leven niet zijn.  Er zijn geen voor eeuwig vastgelegde en altijd dezelfde ideeën, want die veranderen steeds.  God eist geen exclusieve relaties met anderen. (huwelijk)  Hij is tegen het hedendaags individualisme en wil graag meer gemeenschapszin.  Ook eigenaardige ideeën zoals het matriarchaat en het opvoeden van kinderen door de ouderen in de maatschappij passeren de revue.                                                      Dit alles zal toen al – en nu zeker niet- in de smaak gevallen zijn van de fundamentalistische Christenen in de V.S. 

Neale Donald Walsch komt uit een familie van zeer overtuigde rooms-katholieken en studeerde jarenlang informeel vergelijkende theologie.  En hij is nog ooit eens begonnen met een boek te schrijven over God, dat “God is een broodje salami” heette.  Hij trok ook een tijdje op met Kübler Ross aan wie hij veel dank verschuldigd is.
 
Zijn boeken bevatten een eigenaardig amalgaam van gezond verstand (wat moeilijk anders kan als je als maatstaf van je vergelijkingen niet de boze God van de Joden of de chagrijnige God van de Christenen, maar een intelligent, humoristisch, relativerend opperwezen schept en daar dan de kleine dingen van het leven tegen gaat afwegen), diepgeworteld christelijke reflexen, inzichten uit oosters religies (reïncarnatie, karma, echte meesters), beetjes filosofie en mensenkennis die hij opdeed als journalist van plaatselijke kranten.  God eist volgens hem geen exclusieve relaties met anderen (huwelijk), maar hij schrijft toch zeer gedetailleerde hoofdstukken (onder andere) over de relatie tussen man en vrouw.  God is volgens hem tegen het hedendaags individualisme en wil graag een maatschappij met meer sociale ingesteldheid.  Maar toch moet je zelfzuchtig zijn.  Liefde is gewoon een nood vervullen, maar toch is het de ene grote kracht van de schepping.

Hij beweert ook enkele krasse dingen.  Bijvoorbeeld: Hitler gaat naar de hemel, want “alleen door de aanwezigheid van het kwaad kunnen jullie het goede herkennen”….  Een van die echte meesters is Joseph Smith en die is gewoon een reïncarnatie van Jezus.  Hij is onaangenaam betweterig en verliest zich in theologische beeldspraak en vergelijkingen. ”De ziel wil zichzelf voelen en zichzelf zo via haar eigen ervaring leren kennen.”   “Uiteindelijk bepaalt de ziel wanneer ze het lichaam wil verlaten.”  “Jullie moeten er naar streven God te zijn.”   “Jullie zijn zielen die naar school gaan om te leren wie ze zijn.”

Hij lijkt recht voor de vuist en eerlijk.  Maar zijn boek verscheen na dat andere ongelooflijk onbegrijpelijk succes, “De Celestijnse Belofte” van J. Redfield en je kan je toch niet helemaal van een zeker vermoeden ontdoen dat hij het potentieel ervan spotte.

Deze strip is degelijk getekend door de Duitse srtriptekenaar Franz Josef Wiewel, die zijn best gedaan heeft om tussen de saaie materie het ‘verhaal’ een plaatsje te geven, maar niet kon verhinderen dat de tekeningen bezwijken onder de massa’s tekst. 
Toch heeft de strip een groot voordeel op de boeken: er diende stevig samengevat, zodat het je misschien nog net lukt het hele ding te lezen.



V De Raeymaeker







 

Valide CSS!