Aan de Romeinen

Paulus is de man die van tentenmaker, vriend van de Romeinen, getuige van de steniging van Stephanus en verwoed Christenvervolger, de prediker bij uitstek werd van het nieuwe geloof dat uiteindelijk de staatsgodsdienst van het Romeinse Rijk zou worden.  Hij is ook degene die van de woorden van een Joodse oproerkraaier een door de volledige klassieke wereld begrijpbare en aanvaarbare leer zal maken, dit door het eigen Joodse karakter ervan deels te vermengen met en deels te vervangen door Grieks-Romeinse culturele en godsdienstige elementen.  Zijn geschriften zijn daarom ook deel van het Nieuwe Testament, en ze zijn reeds vaak inzichtelijk gemaakt, becommentarieerd en vertaald.

De vertaling van Gerard Koolschip is echter “anders”.  Hij houdt totaal geen rekening met het theologisch jargon dat vroegere vertalers gebruikten omdat het mogelijk moest zijn de brieven van Paulus uit te leggen, om ze te laten passen in een theologisch geheel.  Deze auteur vertaalt namelijk letterlijk wat er staat.  Als Paulus zijn zin niet afmaakt, als hij verbuigingen vergeet, als hij van de hak op de tak springt, als hij vreemde verbanden legt etc., dan verbetert hij hem niet of voegt er geen aan toe.  Het resultaat is een “ruwe” Paulus; een man die driftig dicteert, die de gehoorzaamheid predikt, seksuele homofiele afwijkingen verdoemd, predestinatie vooropstelt.  Maar ook een man die door God verkozen is om zijn boodschap te verkondigen en die dus blindelings moet geloofd en gevolgd worden, een fundamentalist bij uitstek zeg maar.

Als vertaler is Gerard Koolschip niet de eerste de beste: hij heeft zowat de gehele Griekse klassieke literatuur vertaald, van Plato over Euripides, Ayschilos, Sofokles, tot Herodotos en Homeros.  Zijn vertaling van Paulus wijkt sterk af van deze van de hand van de Rooms-Katholieke of van Protestantse vertalingen, en is daarom alleen al het lezen waard.

V De Raeymaeker