Het Bedrijf.

“Confrontatie” is de derde “roman” in het drieluik “Het Bedrijf”, waarin de schrijver zijn wedervaren vertelt in de “Weekbladpers”, een Nederlandse tijdschriftenuitgeverij, waarbij hij 25 jaar werkzaam was.  Hij noemt het een roman, alhoewel hij de meeste van zijn personages met hun werkelijke naam noemt en anderen waarschijnlijk voor het Nederlandse publiek wel herkenbaar zullen zijn.  Het is waarschijnlijk veiliger dit verslag van zijn belevenissen van 1994 tot 2000 “fictie” te noemen zodat hem geen onjuistheden, vertekeningen en al dan niet vermeende afrekeningen kunnen ten laste gelegd worden.

Het hoofdpersonage heet (en is natuurlijk) Hans.  Hij heeft al een succesvolle carrière achter de rug, want heeft in de 5 jaar die hij voor zichzelf als directeur daarvoor uitmat, er voor gezorgd dat zowel “Opzij” als “Vrij Nederland” weer opbloeiden.  Hij fungeerde in die periode als tussenpersoon, vredestichter, initiatiefnemer voor “gesprekken en massages voor de pais en vrede.”  Natuurlijk is de Hans in deze roman een zeer menselijke, sympathieke en onberispelijke rol toegedeeld…
Nu die 5 jaren voorbij zijn, wil hij zich - zoals afgesproken - terugtrekken en er komt een nieuwe directrice, Lize, opdagen.  Hans ziet het bedrijf echter “naar de knoppen gaan” in haar handen.  Hij grijpt bijgevolg in en regeert “over zijn graf heen” langs de ondernemingsraad om, tot Lize verdwijnt en hij vervolgens kan proberen alles weer in goede banen te leiden.  Tot zover de enige intrige en spanningsboog in de roman, en dat begint pas in hoofdstuk negentien! 

Voor de rest is het boek een soort soap, waarin je een insider-view krijgt in de weekbladpers, de uitgeverswereld, oplagen en de truucjes om die oplagen (soms kunstmatig) op te drijven, de huisvesting van de redactie, nijdigheidjes, gekonkelfoes, ellebogenwerk, speeches, belang van de humor in de omgang, de interactie tussen al die mensen, (wie heeft moeite met wie; wie valt op wie, wie gaat welke functie krijgen, wie neemt welke verantwoordelijkheid op), de harde drukkerswereld, het binnenhuisgekibbel, relaties, de karaktertrekjes van iedereen en nog wat, problemen in de administratie, meerjarenplanning, herstructureren, boekhouding, sanering, dienstreisjes, dood, ontslagen, automatisering….  Het geheel wordt gevat via rake conversaties, gebaartjes, intonatie en one- liner karakterschetsjes in de aard van “een jonge, tengere vrouw met een ernstige bril en veel ambitie.”  Het leest niet bepaald als een spannend werk.

Ik kan me voorstellen dat in Nederland de schetsen van de mensen die er in voorkomen, (ook zichzelf en collega’s) en wat er over ze verteld wordt, boeiend kunnen worden gevonden.  Voor Vlaams lezerspubliek is dit echter niet bepaald een “must”.

V De Raeymaeker