De dochter van de imam

De auteur verklaart dat dit het waar gebeurd verhaal is van haar jonge leven.  Ze schrijft: “Ik kan niet langer zwijgen over wat mij is overkomen en wat talloze andere meisjes en jonge vrouwen nog steeds overkomt”
Hannah Shah is geboren als dochter van een Pakistaanse zelfverklaarde imam; een zeer gerespecteerde figuur in de lokale moslimgemeenschap in het noorden van Engeland.  Haar vader lijkt een voorbeeldige, vrome moslim, maar achter de voordeur regeert hij als een tiran.
Hannah wordt door haar vader tien jaar lang op brute wijze en systematisch mishandeld en seksueel misbruikt.  Uit angst houdt zij haar mond, tot ze op 16-jarige leeftijd dreigt uitgehuwelijkt te worden aan een boerenneef in het verre en voor haar vreemde Pakistan.  Ze loopt weg van huis en duikt onder.  Zij bekeert zich tot christen, wat haar als de zwaarste zonde aangerekend wordt door haar familie en de ganse moslimgemeenschap.  Vanaf dat moment is ze haar leven niet meer zeker.  Haar aartsconservatieve vader heeft gezworen dat zij de gepaste straf voor haar afvalligheid niet zal ontlopen.  Hannah moet dan ook herhaaldelijk verhuizen om uit zijn greep te blijven.  Met veel vallen en opstaan gelukt het haar toch een geslaagd zelfstandig leven op te bouwen.

Dat is het verhaal en het wordt als een verslaggeving verwoord.  Literatuur hoeft men er niet in te zoeken.  Het is een boek met een duidelijke boodschap, boeiend om te lezen.
Het brengt een schokkend menselijk verhaal.  De hypocritische tegenstelling tussen de gewenste façade naar buiten en thuis de beestachtige vader, die ook zijn vrouw regelmatig slaat, getuigt van de gevolgen van een extreem beleefde religie.  Dit is vergelijkbaar met wat in onze contreien enkele generaties terug, ook in zwang was: “De vuile was mocht nooit buiten gehangen worden!”  In de toen overheersende christelijke maatschappij, waar de gelovigen zoveel mogelijk onmondig gehouden werden, vierde de hypocrisie eveneens hoogtij.

De geschetste vaderfiguur is wel een uitzondering.  Hij was een onontwikkelde bekrompen boerenzoon.  Hij werd eerder toevallig imam van een geïsoleerde moslimgroep, in een land met een westerse cultuur.  Om zijn imago hoog te houden treedt de vader/imam op als een enggeestige wreedaard.  Bovendien, viert hij zijn incestueuze lusten bot op dochtertje Hannah, een kind dat hij al niet moest hebben omdat het maar een meisje was en die dan nog rebelse trekjes bleek te bezitten.  Een andere dochter, die volledig volgzaam was, werd wel behoorlijk behandeld.
Dit emotionele boek toont aan dat religieus fanatisme altijd leidt tot verwerpelijke toestanden.  Dit is het gevolg van het klakkeloos aanvaarden van zogenaamd “heilige boeken” van twijfelachtige oorsprong, zonder eigen interpretatie en evaluatie.
Op te merken valt dat in de koran nergens de verplichting opgelegd wordt om de dochters uit te huwelijken.  Maar het is wel een van de talrijke cultuurgebonden tradities die in vele moslimmiddens nog steeds gehuldigd worden.

De schrijfster citeert onder andere Bertrand Russell met: “The trouble with the world is that the stupid are cocksure, while the intelligent are full of doubt!”  Deze uitspraak bevat veel waarheid.

Willy Raats