Bres

Bres is de zoveelste dichtbundel , de 23^ste om precies te zijn, van de Vlaamse dichter Leonard Nolens (1947). Naast poëzie schrijft Nolens ook nog dagboeken (vanaf 1989). In 1969 debuteerde hij met Orpheushanden. Zijn gedichten hebben veelal de liefde en identiteit als centrale thema, zeer specifiek aan een bepaalde tijd en ruimte geankerd. Ook in de laatste bundel Bres wordt dit herkend.

Bres is een bundeling van 66 gedichten in vijf delen, die de voorbije tien jaar reeds in vijf aparte bundels verschenen zijn, meestal onder de titel ‘Bres'. Twee gedichten werden nooit eerder gepubliceerd.

Het eerste deel ‘Vlees in uniform is volautomatisch' is een allegorie van de hedendaagse tijd. In het tweede deel ‘Wij weten om te beginnen van geen begin' zet hij liefdevol zijn geboorte op 11 april 1947 te Bree neer. In het derde deel ‘Wij waren de zwijgers na mei vijfenveertig' verbloemt Nolens de thematiek van de zwijgers die in de periode van mei '68 er niet echt een politieke en maatschappijkritische, revolutionaire geest op nahielden. Nolens wijst in dit deel op de kracht van de poëzie als stil protest, een protest aan de zijlijn.  In het vierde deel ‘Hoe ziet mijn stad eruit als ik haar droom' vormt zijn studentenintrede in Antwerpen het decor voor liefdespoëzie. Het vijfde deel ‘Het is een prachtig boek' probeert Nolens een balans op te maken van hij heeft bereikt. Het handelt over het onsterfelijk boek dat iedereen wil, maar niemand kan schrijven en daarom ook onbestaand is.

Bres zal de lezer een illusie rijker maken: wie hoopvolle gedachten, projecten of idealen heeft, slaagt er niet in deze te verwezenlijken. Geen positieve boodschap dus. In de tijd gezien is alles vergankelijk en zal de wereld verder blijven draaien, want iedere tijd is een overgangstijd, volgens Nolens althans. De dichter schrijft weliswaar in de wij-vorm, maar toch is Bres een uiterst persoonlijke dichterlijke omgang met specifieke tijdselementen van een specifieke generatie.

Geert Beernaert