De Papieren Leugen.

Vjatseslav Koeprijanov is een Russische dichter (geboren 1939) die nog helemaal datgene uitademt wat wij van een Russische schrijver verwachten - zeker van een dichter die de U.S.S.R. als communist meemaakte.  Zijn stijl is - geconfronteerd met een domme wereld vol onrecht en kortzichtigheid - voor de vuist, soms bot en grimmig gevoelig.  De medemens bereik je via elektronisch weg, hij wordt daardoor “draagbaar”, maar hij/zij ziet je niet, kent je niet.  Een wereld vol statistieken die kwaliteit in hoeveelheid omzetten; een wereld met video’s, het hedendaagse brood en spelen, waarin de dichter de witte stofjas van de zuiverheid nodig moet aantrekken; waarin een politicus beter langlaufer zou blijven want dan zou hij minder schade aanrichten.

Je moet een stekelvarken zijn, want je haren rijzen ten berge als je merkt waartoe de mens in staat is, Je moet een pinguïn zijn, want je bent noodzakelijk een massamens.  Je moet een giraf zijn met vlekken van schaamte en een lange nek om jezelf vanuit de hoogte te bekijken.  Je moet veranderen van een pad in een krokodil van terechte woede.  Je bent een mol want de mens begraaft zijn talent. Het nieuwe Kapitalisme geeft je vrijheid, maar je hebt geen tijd meer.

Wat is de prijs van de echte kunst? als die al gezien wordt.

Hij zoekt de mens, zoals Diogenes.  Hij bekijkt die jammerlijke boel “Geschiedenis” vanuit het fenomeen “post” of een denkbeeldige Geschiedenis waarin de fysieke wereldkaart de politieke wereld verplettert.  Hij schrijft over de tranen die hij weent omdat alles voorbij gaat en om de angst voor de dood.  Mens kan je maar enkel worden door in de huid van anderen te kruipen.

Dit boek biedt geen lieve gedichten maar klappen om de oren van wie niet meer ziet, voelt, luistert, handelt.  Het zijn wijze gedichten van een man die met beide voeten op de grond staat, hedendaags, aards, van iemand die zeer direct leeft, voelt, denkt en ziet wat anderen niet zien. 

Hij schrijft over de vervreemding van de mens, kan die “andere” kijk neerschrijven met eenvoudige woorden, beelden en vergelijkingen waar een gespannen zoektocht moet aan voorafgegaan zijn naar de essentie en het juiste, gewone en begrijpelijke woord.

V De Raeymaeker