Diotima

Gerard Bodifée is wetenschapper en filosoof.  Hij verrichtte onderzoek naar de evolutie van sterrenstelsels en stervorming en schreef tot nu bijna twintig boeken waarin wetenschap, filosofie en religie elkaar raken.

Dit boek begint als een liefdesverhaal.  Wij maken kennis met een straatmuzikant en zijn hond.  Als hij ergens in de stad staat te spelen komt er een beeldmooie vrouw naar hem toe die verklaart dat zij hem lief heeft.  Alles is echter vreemd aan haar.  Wie is deze vrouw?  Waar komt zij vandaan?  Wat zij hem vertelt bevreemd hem en zij laat hem onthutst achter.  Zij spreekt over een verlangen naar veel meer dan het gewone leven.  Zij gebruikt Plato om hem voor te houden dat haar liefde verder reikt dan hun beide en alles omvat dat leeft en wil leven.

Tegen de achtergrond van dit liefdesverhaal ontwikkelt Bodifée de thema’s die hij aan bod wil laten komen.  Hij stelt de eeuwenoude vragen, deze keer opgeroepen door de moderne kosmologie en biologie.  De sterren spelen in dit drama een niet onbelangrijke rol, maar ook de aarde, de planten en het wrede leven op deze planeet.  De ultieme vraag waar de geliefden niet uitraken is ‘wat is leven?’ en vooral ‘wat is de macht en onmacht van de liefde?’.

Het verhaal is eenvoudig, het verloopt rechtlijnig en er komen slechts twee personages in voor.  Bodifée maakt een geslaagde tekening van een plotse en allesomvattende verliefdheid.  Maar als hij tot de kern van zijn betoog wil komen, gaat hij breedvoerig uitweiden en vervalt hij in een wollig taalgebruik. 
In het verhaal komt hij soms zeer belerend over met zijn eigenzinnige waarheden.  Voor wie zijn gedachtegang wel wil volgen, zullen zijn ideeën zeer geloofwaardig overkomen.  Hoewel hij het betoog van zijn personages zeer wetenschappelijk wil laten klinken, simplificeert hij waar het hem beter uitkomt. 
Zo komt hij uiteindelijk tot zijn ultieme stelling dat de natuur zich tegennatuurlijk gedraagt, hoe anti-leven dit leven is.

We kennen Bodiféé uit zijn vroegere werken als zeer godsdienstig, en zelfs als aanhanger van het creationisme.  Deze keer ontpopt hij zich daarnaast ook nog tot beoefenaar van het magisch-realisme.
Diotima is mijns inziens een boek dat gelovigen zal aanspreken en dat de anderen er toe aanzet kritisch te blijven.

Paul Van Aelst