Erotische Fabels. Confidenties aan een ezelsoor (Boek 3)

Dit boek met sappige, zinnenprikkelende verhalen, op het pornografische af, werd uitgegeven bij het Davidsfonds.  Het is luchthartig en vermakelijk, weliswaar dikwijls met leedvermaak, maar het is toch goed geschreven.  De stijl is postmodern-experimenteel zoals het hoort, vooral in de vijftiende confidentie.

De gekleurde illustraties getuigen zowel van tekentalent als van een levendige seksuele fantasie.  De uitgeefster waarschuwt dan ook de lezer dat inhoud en vorm van de prenten aanleiding kan geven tot starende blikken, duizeligheid en stijfheid in de nek.
Er wordt een citaat van Plato aangehaald dat in de liefde alles toegelaten is, maar dat slaat hier veel meer op seksuele lust.  De hoop wordt uitgesproken dat men veel lees- en ander plezier met dit boek kan beleven.

De verhalen doen me denken aan de Helse Vertelsels van Paul Rodenko, maar ook aan de expliciteit die Jef Geeraerts vaak aan de dag legde.  De inhoud van de verhalen onthullen zou een groot deel van het leesgenoegen wegnemen.  De uitgeefster wijst er trouwens op dat dit boek op verschillende manieren kan worden geconsumeerd.  Het kan met één of meerdere handen worden gelezen, men kan het ook voorlezen aan een lustpartner of nog in een of andere intieme ruimte voor toeschouwers worden nagespeeld en dat zonder auteursrechterlijke vervolging.

Overigens, wordt met fijne ironie ook de draak gestoken met vandaag gangbare literaire en theatrale creaties waar de verhulde suggestie vervangen is door het realistische bloot.

Willy Raats