Vrede kun je leren.

  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
Non-fictieNon-fictie
boek-afbeelding: 
Auteur: 
David Van Reybrouck & Thomas D’Ansembourg
Uitgeverij: 
De Bezige Bij, 2017
ISBN: 
978 90 234 8151 5

‘Vrede kan je leren’ werd me ter bespreking doorgestuurd kort nadat ik een nogal kritische recensie had geschreven over een boek dat de methode van transactionele analyse toepast in een onderwijscontext. Naast enkele fundamentele inhoudelijke bezwaren, bleek uit dat stuk ook mijn allergie jegens al te zweverige en wollige praktijken. Op de achterflap van ‘Vrede kan je leren’ las ik dat Thomas D’Ansembourg – co-auteur van David Van Reybrouck – een therapeut is…

Om het boek een eerlijke kans te geven, heb ik het dus even laten liggen. Toen ik er uiteindelijk aan begon, werd ik gelukkig meteen aangenaam verrast door een erg toegankelijke stijl en een door de auteurs duidelijk merkbare betrachting om net die zweem patchouli die vaak rond thema’s als zelfontplooiing en mindfulness waart – ik kan een huivering niet onderdrukken - kordaat weg te wuiven door aan de hand van een wetenschappelijk onderbouwde argumentatie hun punt te maken. Het is een klein boekje (zakformaat) dat slechts 3 hoofdstukken en een conclusie over 112 pagina’s spreidt, dus op anderhalf uurtje ben je er door. Maar dan ben je ook heel wat inzichten rijker.

Daarnaast is het dan nog eens erg toegankelijk geschreven en bestaat ongeveer 10% van het boek uit een gedetailleerde bibliografie. Uit bovenstaande kenmerken kun je duidelijk afleiden dat de auteurs het boek als een instrument beschouwen: toegankelijk door vorm en inhoud, een verzameling van korte, maar feitelijk uitgewerkte basisideeën die de lezer via de bibliografie naar verdiepend inzicht moeten leiden.

De verschrikkelijke gebeurtenissen in Parijs en Brussel vormden voor de auteurs, die allebei in onze hoofdstad wonen, de directe aanleiding voor het boek. Het centrale uitgangspunt van het boek is dat vreedzaam en geweldloos denken, communiceren en handelen een vaardigheid is, die je onder andere op school kan ontwikkelen. Een stelling die de schrijvers wetenschappelijk onderbouwen en die ze op die manier aanreiken als alternatief voor gangbare maatschappelijke reflexen om geweld met geweld te bestrijden en vrijheid op te offeren voor (een gevoel van) veiligheid.

Aangezien de ingenomen standpunten onderbouwd en tegelijkertijd heel inzetbaar zijn, zijn de auteurs er voor mij niet enkel in geslaagd om met hun ‘zakboekje’ een toegankelijk, oriënterend en inspirerend instrument voor zowel individu als beleidsmaker aan te bieden - het boek ontsnapt immers niet helemaal aan het geitenbreiers-adagium ‘een betere wereld begint bij jezelf’, iets wat ik de auteurs deze keer graag vergeef. Zij geven namelijk tegelijkertijd een stem aan heel wat mensen (wat zou het heerlijk zijn hier te kunnen spreken van ‘a silent majority’) die niet langer uit de vertrouwde vaatjes willen tappen om de uitdagingen van het heden en de toekomst aan te pakken met een instrumentarium uit het verleden – iets wat tot op heden nog nooit heeft bewezen tot duurzame oplossingen te leiden, wel integendeel.

Vrede kun je leren door ‘Vrede kun je leren’ te lezen. Phil Bosmans zou trots (of jaloers) op me zijn, maar ik raad het boek aan iedereen aan.

Lieven Verbert