Leven op herhaling. Bewijzen voor reïncarnatie

  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
Non-fictieNon-fictie
boek-afbeelding: 
Auteur: 
Michiel Hegener
Uitgeverij: 
Uitgeverij Ten Have
ISBN: 
978 90 259 0155 4

Michiel Hegener is een freelance journalist die zich afvraagt waarom er nog nooit een boek verschenen is dat ernstig de vraag stelt of reïncarnatie al dan niet bestaat.  Want dit is nochtans een vraag die van cruciaal belang is op wetenschappelijk, religieus en maatschappelijk terrein.  Het onderwerp is wel al soms even aangeraakt, maar het blijft dan hangen in casuïstiek, terwijl de meer ernstige bewijzen en anomalieën die wijzen op het (mogelijke) bestaan van reïncarnatie dan eerder stuiten op de hooghartige en koppige weerstand van de wetenschap.  Hegener wil bewijzen presenteren die wereldwijd verspreid zijn en die afkomstig zijn uit interviews met onderzoekers, getuigen, wetenschapsfilosofen en sceptici.  In zijn eigen leven heeft hij ook ervaringen “meegemaakt” die moeilijk te verklaren zijn, maar die hij daarom niet persé wil aanhalen als bewijs voor reïncarnatie.

Maar er is wel de uitzonderlijke kennis van sommigen die iets weten dat men onmogelijk kon weten: Namen en beschrijvingen van plaatsen waar men nooit geweest is, het kunnen aanduiden van straten, huizen, monumenten, kleine plekken waarvan er soms maar een gedeelte overblijft; het gedetailleerd vertellen van levens uit het verleden met naam en toenaam van mensen waarmee men leefde of het huis en de omstandigheden waarin men een vorig leven leidde.  En dan zijn er de Tibetaanse tulhu’s die terug op zoek gaan naar de gereïncarneerde persoon van hun gestorven leiders, zoals de zoektocht naar de 14e Dalaï Lama (en het vinden van de juiste kleuter die alle kenmerken vertoont).

Zoals het een goede journalist met enige ervaring betaamt, bereidt Hegener ons uitgebreid voor op het onweerlegbare materiaal dat hij ons zal voorleggen en hamert hij opnieuw en opnieuw op de onwil van de wetenschappers die maar blijven zeggen dat iets niét bestaat als het niet bewezen is.          Dan kondigt hij in het breed de gevallen aan die het bestaan van reïncarnatie onweerlegbaar bevestigen en hij legt er de nadruk op dat het onweerlegbare bewijzen zijn en waarom én in welke omstandigheden en hij verwijst tevens naar de andere gevallen die hij zal bespreken.  Je bent met deze aanpak als lezer dus volledig klaar om gretig voorgeschoteld te krijgen wat tot nu ontsnapt is aan je nieuwsgierigheid en je kennis.

Even gestaag als de ballon van je verwachting werd opgeblazen, gaat die echter ook weer af….     De meeste gevallen van ”bewijs” van reïncarnatie blijken te komen uit televisieprogramma’s die enig opzien baarden en die je trouwens nog kan bekijken op YouTube. Daar is natuurlijk wel ”ernstig” onderzoek aan voorafgegaan, waarbij de meeste feiten “grotendeels” bleken te kloppen; de helft van de gevallen gaan over onnatuurlijke en gewelddadige dood.  Kinderen die wat vertellen wat ze niet konden weten, houden daar mee op als ze ongeveer zeven jaar oud zijn en de jaren van onderscheid en verstand bereikt hebben; het blijkt soms te gaan over gevallen van onmiddellijke aantrekkingskracht, mensen die vinden dat ze vroeger een bekend iemand geweest zijn of “groepsreïncarnatie”.  Het werkelijke, overtuigende “bewijs” wordt dunner en dunner.

Natuurlijk onderzoekt Michiel Hegener ook de tegenwerpingen van sceptici en wetenschappers (bedrog, regressie, verbeelding, erfelijkheid, toeval,…) en weerlegt die één voor één.  Volgens hem blijven toch nog over: veel, sterk bewijsmateriaal dat gewoon nog niet wetenschappelijk is onderbouwd.  Maar diezelfde wetenschap heeft ook nog niet bewezen dat dit bewijsmateriaal niet conclusief is.

Samenvattend kunnen we enkel vaststellen: Michiel Hegener heeft geen wetenschappelijk boek geschreven, hij geeft ons geen bruikbare theorieën, geen incarnatiebewijzen, maar enkel (de verhalen over) eigenaardige verschijnselen en anomalieën waarbij sommige mensen zich blijkbaar dingen kunnen herinneren uit het leven van andere mensen en van andere plaatsen, soms in een ander tijdperk.  Wat heel wat ànders is dan herboren worden als een ander.  Dit “herinneren” is inderdaad een verschijnsel waar de wetenschap noch de reïncarnatietheorieën enige uitleg voor hebben.  De reïncarnatietheorie is er een die stelt dat het zich een (deeltje van een) ander leven herinneren, hetzelfde is als die “ander” te zijn in een volgende geboorte.

De wetenschap heeft geen bewijzen hieromtrent.  Maar ze heeft nog wel een rijke toekomst voor zich waarin er nog zoveel wacht op een oplossing of uitleg, een bevrijdend nieuw inzicht. 
Waarvan “reïncarnatie” er misschien één zal zijn.

V De Raeymaeker