Het einde van de Amerikaanse droom. De tien principes voor de concentratie van rijkdom en macht.

  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
  • strict warning: Declaration of views_plugin_style_default::options() should be compatible with views_object::options() in /home/hvv1b/public_html/sites/all/modules/views/includes/handlers.inc on line 76.
Non-fictieNon-fictie
boek-afbeelding: 
Auteur: 
Noam Chomsky
Uitgeverij: 
Ten Have, Utrecht, 2017
ISBN: 
978 90 259 0621 4

Chomsky (°1928) is Amerikaans taalkundige, filosoof, politiek activist en mediacriticus.  Hij staat algemeen bekend om zijn radicale politieke gezichtspunten en grote persoonlijke inzet voor de waarheid zoals hij die ziet.
Met zijn standpunten, gebaseerd op gedegen onderzoek, wordt hij door intellectuelen van rechts en links gewaardeerd, behalve voor zijn conclusies.  Hij meent immers dat alle autoriteit en hiërarchie moet worden onderzocht en zo nodig bestreden. 

Hij houdt zijn opvattingen ook altijd gekoppeld aan zijn cartesisch-humanistisch mensbeeld.  Hij “wandelt” politiek gezien ook ergens midden tussen socialisme en liberalisme in.  Het Amerikaanse publiek verwijt hij een gebrek aan kritische reflectie. Hoedanook: zijn politieke geschriften vormen al decennialang een belangrijke bijdrage aan het maatschappelijk debat.

Dit boek is op veel gebieden informatief, maar Chomsky bezondigt zich niettemin geregeld aan herhalingen.

Na de bespreking van elk van zijn principes, voert Chomskyj steeds gedocumenteerde voorbeelden aan in verband met de behandelde thema’s. 
Hierbij een overzichtelijke greep uit de inhoud van het boek:

Principe 1: Verminder de democratie.
In een democratie, die naam waardig, doet de regering wat het volk wil, maar overal zijn de bevoorrechten en rijken machtig en wurgen zij de democratie.

Principe 2: Vorm de ideologie.
De opstandige jongeren moeten in het gareel gehouden worden: geen grote vergaderzalen meer in de universiteiten; onderdrukking van creativiteit en onafhankelijkheid.

Principe 3: Het verbouwen van de economie.
De economie van de VS was grotendeels gebaseerd op productie, tot in de jaren vijftig.
Daarna is de rol van de financiële instellingen in de economie enorm toegenomen.

Principe 4: Schuif de last af op anderen.
De managers en CEO’s zijn nog alleen bekommerd om hun salarissen, de rest kan hen niet schelen.

Principe 5: Doe een aanval op de solidariteit.
Medeleven is een fundamentele menselijke eigenschap.  Voor de heersende klasse moet die neiging onderdrukt worden: eigen belang eerst.

Principe 6: Zorg dat de wetgevers uit uw hand eten.
Het “kapen” van de regelgeving vindt uitgebreid toepassing in de VS.  Zolang politici voor hun verkiezingen afhankelijk blijven van bedrijfs- en privésponsoring zal er niets veranderen.

Principe 7: Beïnvloed de verkiezingen.
(dit is heel actueel nu er een officieel onderzoek gaande is over Russische contacten in verband met beïnvloeding op de laatste presidentsverkiezingen in de VS.)

Principe 8: Hou het gepeupel in het gareel.
De vakbonden vormen de kracht om het leven van de hele bevolking te verbeteren.
De vrijheid van vereniging, zoals ook vakbonden, is in de VS echter nooit wettelijk vastgelegd.
Vergeet niet dat ook de VS een lange en gewelddadige geschiedenis van arbeidsconflicten kennen.

Principe 9: Produceer instemming.
De opkomst van de public relations industrie (PR) werd ingegeven als geweldloos middel om de geregeerden kalm te houden.
Er worden via de massamedia en TV in het bijzonder honderden miljoenen gespendeerd aan pogingen om volgzame consumenten te vormen die irrationele keuzes maken bij hun koopgedrag. 

Principe 10: Marginaliseer de bevolking.
Via uitgebreide enquêtes is aangetoond dat ongeveer 70% van de Amerikaanse bevolking geen daadwerkelijke invloed heeft op het beleid.

 

Hopelijk zet dit boek aan tot grondige reflectie bij alle bewuste burgers in onze democratieën.

 

Willy Raats