Auteur: Walter Matthijs

Met bijdragen en advies van: Lydia Blontrock, Herman Corijn, Robert Dille, Luc Devuyst en Raymond Maeckelberghe

Uitgegeven in 1988

Sedert de vrijheid van mening en eredienst in onze Grondwet werd ingeschreven, is het filosofisch spectrum van onze gemeenschap grondig veranderd. De ongelovigen zijn duidelijk in de kijker getreden, de buitenkerkelijken zijn massaal aanwezig. Is het dan niet vanzelfsprekend dat zij eisen openlijk te kunnen leven volgens hun overtuiging?

35 jaar geleden, op 1 december 1951, werden de statuten van het Humanistisch Verbond ondertekend. Ze verschenen op 12 januari 1952 in het Belgisch Staatsblad. Daarmee was de vereniging officieel opgericht. De beheerders hebben nooit groot belang gehecht aan het opgaan in de eeuwigheid. Maar na 35 jaar leek toch wel het ogenblik gekomen een levensschets van de vereniging op papier te zetten.

De historiek van een vereniging leidt men af uit de jaarverslagen en notulen van een Raad van Beheer. Maar de geschiedenis van een organisatie als het Humanistisch Verbond kan niet los gezien worden van het tijdsgebeuren waarin ze geopereerd heeft. De periode waarover het gaat, laat zich – op het vlak van gebeurtenissen en tijdsgeest – vrij gemakkelijk indelen volgens de decennia. De tekst werd dan ook in vier grote delen opgesplitst, waarin telkens de internationale toestand, het binnenlandse gebeuren en de handelingen van het Humanistisch Verbond aan bod komen.