| VF Poezieproject Antwerpen - Liga voor Mensenrechten |
|
HVW – HVR
Uitz.: 08.03.10 Opn.: 04.03.10
Real.:
VF: poëzieproject Antwerpen / Liga voor Mensenrechten Beginwijs --
Goedenavond en welkom
in HVW. De Liga voor Mensenrechten wordt in haar voortbestaan bedreigd!
Minister Schauvliege besliste om de subsidies te schrappen. De enige
organisatie die over onze mensenrechten waakt, wordt daardoor, na veertig jaar,
burgerlijk doodverklaard. Straks daarover een gesprek met voorzitter
VF - MUZIEK
Minister van Cultuur, mevrouw Schauvliege, heeft in een onbewaakt moment, zal ik maar zeggen, in de kerstsfeer vorig jaar, beslist om de subsidies van de Liga te schrappen. Dat wil zeggen dat we vanaf 2011 zonder geld zitten, zonder werkingsmiddelen. Dan vervallen ook onze loonsubsidies, met andere woorden we worden burgerlijk doodverklaard, we worden financieel gewurgd, en de gevolgen zijn niet te overzien, want dat betekent natuurlijk dat we onze staf moeten opdoeken. Dat zijn een vijftal jonge medewerkers. Het betekent ook dat we onze twee toch wel gerenommeerde bladen – tijdschriften, beter gezegd – moeten opdoeken. Dat is een tijdschrift over mensenrechten en eentje over het gevangeniswezen. Daaraan werken heel wat academici mee. Dat betekent uiteindelijk ook dat de Vlaamse Liga na veertig jaar financieel dood wordt gemaakt en dat we dus in wezen niet meer in staat zijn om professioneel te werken en te rapporteren, bijvoorbeeld aan de Verenigde Naties en aan de Raad van Europa.
Wat is dan de
motivatie van de minister om die subsidiestroom droog te leggen?
We kunnen heel moeilijk in het hoofd en in het hart kijken van mevrouw Schauvliege. We hebben vijf jaar uitvoerig gerapporteerd aan de administratie van cultuur. Honderden pagina’s rapporten ingediend met de verantwoording van onze werking. We hebben nooit enige opmerking, enige bemerking gekregen van de administratie. Vorig jaar hebben we dan plotseling een bezoek gekregen van een visitatiecommissie die niet echt een ongunstig verslag heeft opgesteld. Men vond dat we uitstekend werkten, inhoudelijk, beleidsmatig, maar dat we iets minder presteerden op het vlak van de eigen methodiek van een sociaal-culturele beweging. Bijvoorbeeld, men verweet ons dat we geen evaluatieverslagen lieten invullen door de mensen die een meeting bijwoonden, dat soort dingen. Maar dus inhoudelijk prima, alleen aan de methodiek moesten we wat doen. We zijn dan verschenen voor de beroepscommissie. Die heeft een positief advies gegeven, maar – ik herhaal – de minister heeft dat allemaal naast zich neergelegd en heeft dus in alle eigenzinnigheid geoordeeld dat wij voor de bijl moesten gaan en dat de stekker moest worden uitgetrokken. Wij vinden dit een absoluut verschrikkelijke zaak. Want dat betekent natuurlijk dat we onze werking opnieuw moeten reduceren tot een vrijwilligerswerk, en dat is in deze tijden waar er echt nood is aan professionalisering, ook op het vlak van mensenrechten, een regelrechte ramp.
Je zei het al, jullie
werden gesubsidieerd als sociaal-culturele beweging. Ik stel mij toch de vraag:
is dat het hokje waarin de Liga het best thuishoort?
Daarover kan men natuurlijk discussiëren. Er is een decreet gemaakt over sociaal-culturele bewegingen, en in die tijd toen men dat gedaan heeft, vond men dat de Liga daar wel bij hoorde. Het is niet echt op de maat van de Liga gesneden, maar het hoorde er wel bij. Dus wanneer mevrouw Schauvliege oordeelt dat we niet meer in dat hokje cultuur thuishoren, dan is het omdat mevrouw Schauvliege een andere visie heeft op cultuur. Ze heeft in haar beleidsplan gezegd: ‘Cultuur moet een oase van rust creëren.’ Ik denk dat wij in de ogen van mevrouw Schauvliege haar oase van rust een beetje verstoren. Wij hebben natuurlijk in de loop van de voorbije jaren vrij opzienbarende dingen gedaan. We hebben het proces gevoerd tegen de vzw’s van het Vlaams Blok, we hebben verschillende keren geprocedeerd voor het Grondwettelijk Hof, bijvoorbeeld tegen de bijzondere opsporingsmethodes die aan de politie worden toebedeeld. Wij hebben een aantal dingen gedaan waardoor men ons als een luis in een pels kan bekijken. Ik vrees dat mevrouw Schauvliege dat niet echt apprecieert!
Jullie zijn in
Vlaanderen de enigen die zich echt bezighouden met mensenrechten in het eigen
land. Toch komen jullie relatief weinig in de media. Hoe zou je dat kunnen
verklaren? Ligt de oorzaak bij die media of is het misschien de algemene
tijdgeest die een beetje tegenzit?
Ik weet niet of het nu echt de fout is van de media. Natuurlijk, onze onderwerpen zijn minder sexy. Wij bekommeren ons om de vergeten groepen in de samenleving. Wij luiden de noodklok als het gaat over bijvoorbeeld het lot van geïnterneerden, mensen die wegkwijnen in Merksplas, vaak jaren wegkwijnen in Merksplas, voor wie men geen psychiaters heeft, etc. Wij verstoren af en toe een feestje dat opgezet wordt. Wanneer er overbevolking is van de gevangenissen – meer dan tienduizend gevangenen op dit ogenblik – en men een aantal van deze mensen tegen hun wil in overbrengt, transfereert naar een Nederlandse gevangenis in Tilburg en men daar een feestje bouwt, de minister van Justitie, dan verstoren we dat feestje met een aantal kritische kanttekeningen. Maar wij zijn dus in wezen een beetje de spreekbuis van vergeten groepen in de samenleving. We bekommeren ons om discriminatie, racisme, wij bekommeren ons om privacy. Het zijn allemaal minder sexy onderwerpen, soms ook heel moeilijke onderwerpen omdat deze hele problematiek, ook van politie en justitie, meer en meer internationaal wordt. Het wordt een Europese aangelegenheid. Het zijn dikwijls heel ingewikkelde materies. Wij proberen dat wat toegankelijk te maken voor de publieke opinie, maar goed, dat lukt niet altijd, en we hebben ook op dat terrein nog wat te doen.
Ingewikkelde materies,
maar daarom niet minder belangrijk! Nu, om het voortbestaan van de Liga toch te
garanderen, ga je werken aan een breed draagvlak, en daarom heb je een
actiebijeenkomst gepland: “Red de Liga”!
Wij moeten proberen om ons vel te redden. We zijn dat verplicht aan onze staf, we zijn dat ook verplicht aan onze achterban. Dus we moeten proberen om een oplossing te vinden voor de financiële crisis waarin we terechtgekomen zijn. Wat kunnen wij doen? We gaan naar de Raad van State, dat hebben we al gedaan. We hebben een procedure ingeleid omdat we de motivering van de minister totaal onvolkomen, onterecht en gebrekkig vinden, en we hopen dat we die zaak voor de Raad van State ook kunnen winnen. Twee, wij gaan natuurlijk de boer op. We zullen proberen om een aantal politici en ook een aantal burgers van goede wil, wakkere burgers, wakkere politici, aan te spreken om zich toch een klein beetje in te zetten voor de Liga en om mee te helpen zoeken naar een creatieve oplossing voor de financiële situatie van de Liga. Dus we zullen sowieso proberen om een “Red de Liga”-campagne te lanceren en we hopen dat er natuurlijk vanuit het middenveld ook een beetje respons komt. Want u mag niet vergeten: mevrouw Schauvliege gaat er altijd prat op dat haar roots liggen bij het ACW en de KAJ, om maar iets te zeggen. Welnu, ik ben er honderd procent van overtuigd dat Cardijn, de stichter van de KAJ, zich in zijn graf zal omdraaien als hij kennis zou hebben van die beslissing van mevrouw Schauvliege.
Voor alle
duidelijkheid, de Liga voor Mensenrechten is een Vlaamse aangelegenheid, maar
er is ook een Franstalige Liga. Die heeft deze problematiek niet!
Neen, en die heeft die ook nooit gehad. Het is een zusterorganisatie, en we werken niet alleen zusterlijk maar ook broederlijk samen met de Franstalige Ligue. Vergeleken met de Vlaamse Liga worden zij financieel verwend. Ze hebben veel meer financiële slagkracht dan de Vlaamse Liga, kunnen zich dus ook veel meer personeel veroorloven en kunnen daardoor ook iets meer op het terrein aanwezig zijn, kunnen ook iets meer aan permanente vorming doen, wat heel belangrijk is voor de jongere generaties.
Tot zover nog
Muziek: 10” High Heels – Sakamoto Sakamoto 262975 |
