| Losbandige kleding |
|
HVW 07.01.08 VF / Losbandige kleding Opname: 03.01.08 Uitz.: 07.01.08 Samenst.: KVD / VW
Muziek Goedenavond. Welkom bij HVW. Met uiteraard de beste wensen voor 2008. Het ga u goed dit jaar. In deze aflevering van HVW komen twee onderwerpen aan bod. Viona Westra van het VF heeft het met Wim van den Bussche over de Nederlandse taal. Maar we hebben het ook over de al dan niet vermeende losbandige kleding van de jeugd. Blote buikjes, spaghettibandjes en minirokjes: sommigen vinden het te losbandig en jeugdbederf. We laten enkele jongeren daarover zelf aan het woord en praten met Telidja Klaï van Sensoa die een en ander relativeert. Maar we beginnen met het VF. En, Viona, heb je er zin in? VF “Hoist that rag” van Tom Waits. Verwoestende muziek, maar niet van het soort dat met expliciete videoclips jongeren aanzet tot alsmaar losbandiger kleding, en op die manier een onverantwoorde seksualisering in de hand werkt. Althans, volgens sommigen … En dat brengt ons bij het volgende onderwerp. Want, heette het onlangs in Nederland: jongeren kleden zich te losbandig. Expliciete muziekclips zetten aan tot uitdagende en sexy kleding en bunnypakjes bij meisjes en machogedrag bij jongens. Het Nederlandse Algemeen Pedagogisch Studiecentrum riep alle scholen op om die seksualisering te stoppen en kledingregels op te leggen. Het vertoon van borsten, buikjes en billen zorgt voor grenzeloze seksualiteit en maakt scholen onveilig, heet het daar. Een roep van té verontruste ouders of is er inderdaad meer aan de hand? Jongeren zouden immers op steeds jongere leeftijd met seks bezig zijn. En dat zou blijken uit o.m. hun kledinggewoonten. Maar of er echt sprake is van een toenemende seksualisering van de jeugd, blijft nog maar de vraag. En nog meer of dat een probleem is. We praten erover met Talidja Klaï van Sensoa, maar laten eerst enkele jongeren zelf aan het woord. Serap, Bilitis en Jeremy zeggen hoe zij zich kleden en wanneer het volgens hen té is. Ik ben Serap, ik ben Bili, ik ben Jeremy … Als ik uitga, draag ik meestal dezelfde kleding als ik op school aandoe. Dus eigenlijk niks speciaals. Een gewone pull, een broek die een beetje spant en ballerina’s. En dat is het ongeveer. Ik draag meestal een jeans en een topje, zoals op school eigenlijk, meestal doe ik daar een pull aan en ik heb dus een witte pull aan en een gewone pull. Ja, ik draag als ik uitga meestal gewone kleren, iets niet te moeilijks, gewoon een jeans, een trui, een T-shirt, trui doe ik meestal uit en T-shirt, niks te moeilijks … Spaghettibandjes, oké, maar blote buik, da’s niet echt iets voor mij. Die spaghettibandjes …. Meestal, de mensen dragen dat wel op een fuif, maar het is niet dat je tegenwoordig in de winter mensen met een blote buik ziet rondlopen. In de zomer dan weer wel … Ik draag geen spaghettibandjes, maar … Ja, ik heb geen probleem om meisjes daarmee te zien rondlopen op fuiven of zo, ik vind het niet aanstootgevend. Je ziet wel veel jongeren die nogal bloot gekleed zijn, maar ik ben daar wel tegen, eigenlijk. Want … Allee, je gaat niet uit om je lichaam te tonen. Je gaat uit om je te amuseren. Dat is nog altijd jouw keuze of je zelf te veel bloot zult dragen of niet, maar het is niet de bedoeling dat je jouw lichaam gaat verkopen of zo als je op een fuif gaat zitten, hé. Allee, dat is ook een beetje overdreven … Ja, ik vind het erg dat meisjes van 13 of 14 jaar zich gaan kleden alsof ze 20 zijn en alle jongens willen versieren. Zodra ze ouder zijn, vind ik het niet erg of zo … Voor mij mogen meisjes dragen wat ze willen. Natuurlijk, mocht ik een dochter hebben, zou ze er niet als een hoer mogen bij lopen. Vind ik, zeker niet op haar 15de of 16de. Als je meerderjarig bent, dan mag je dragen wat je wilt, denk ik, maar jonge kinderen … Kinderen zijn nog altijd kinderen en jongeren, en ze moeten niet proberen iedereen te overtuigen dat ze volwassen zijn en borsten hebben of mooie billen hebben. Het blijven kinderen … Als ik bv. op straat een meisje zie dat een broek draagt waar haar string zichtbaar is, ga ik al, ja, haar scheef bekijken, want ik vind dat dat echt niet gedaan wordt. Of een veel te kort rokje of een decolleté van hier tot ik weet niet waar … Ik vind dat té … Tegenwoordig zie je heel wat dingen die echt wel overdreven zijn, zo van die keikorte rokjes, met dan kei… allee, zo hoge laarzen daarover en dan van die topjes die zo praktisch doorzichtig zijn. Je hebt een maximum, maar daar gaat het er toch neig over, hoor … Het is een beetje normaal dat ouders bang gaan zijn, of grootouders, voor hun kinderen en, allee, als je mensen hebt die buiten staan of zo aan die fuif gaan ze wel zeggen van: die ziet er kort gekleed uit en zo, want ze gaan ook bang zijn voor hun kinderen, want je hebt dan ook pedofielen die er rondlopen en zo, maar iedereen is daar wel een beetje bang voor. Mijn grootouders zeggen van tijd tot tijd ook dat ik een beetje té losbandig gekleed ben. Maar bon … Onlangs ben ik met mijn opa gaan shoppen en hij vond het echt wel overdreven, dus heb ik maar iets anders gepakt. Dus ja … Als mijn ouders zelf vinden dat ik te losbandig gekleed ben, zullen ze ook zeggen: ‘Allee Serap, doe iets anders aan.’ En ik ben wel blij dat ze mij daarop wijzen dat ik dan verkeerd ben. Want, allee, zoals Bilitis al zei, met al die pedofielen en zo in de wereld, en ja, 18-jarigen die meisjes zoeken van 14 om het gewoon eens te doen, om hun plezier te hebben, allee, het valt wel voor … Serap, Bilitis en Jeremy over al dan niet te losbandige dresscodes bij de jeugd van vandaag. Met tussenin muziek uit de cd “The Flying Club Cup” van Beirut. En volgens onze jeugd loopt het allemaal zo geen vaart, blijkbaar. Maar kun je dan nog gewagen van een overdreven seksualisering van jongeren o.m. door hun kleding? We vroegen het aan Telidja Klaï van Sensoa. En wat heet dan losbandig? Want expliciete kleding behoort vaak tot een bepaalde jongerencultuur. Als je bv. in de zomer aan de dijk van Blankenberge gaat kijken, dan zie je wel meisjes met korte topjes en een piercing, en zo verder. Gaat het over die expliciete kleding of gaat het over het feit dat mensen echt geseksualiseerde kleding dragen? Wat waarschijnlijk nog iets anders is. Daarnaast wil ik toch ook wel wijzen op het punt dat er een verschil is tussen een bepaalde expliciete kleding dragen en in dit geval seksueel gedrag stellen. Het is niet omdat meisjes met een blote buik rondlopen of jongens met lagetaillebroeken waarbij hun boxershort of hun Calvin Kleinbroek zichtbaar is, dat ze daarmee willen zeggen dat ze op seksueel vlak allerlei gedrag willen uitproberen. Ik denk dat dat iets anders is, hé. De kleding is een merk voor jongeren en moet niet altijd direct met bepaald geseksualiseerd gedrag gelijkgesteld worden. Als men dat element van losbandigheid in de kleding eventjes linkt aan wat men dan weer noemt ‘seksualisering’, is dat dan een terechte link die men kan maken? Ik zou het eventjes willen hebben over die term seksualisering. Men moet daar niet direct welk losbandig seksueel leven in zien. Jongeren gaan eigenlijk gemiddeld gezien op een vrij traditionele manier met seksualiteit om. In die zin dat bv. op 18-jarige leeftijd slechts 50% van onze jongeren al een coïtale ervaring heeft gehad. Onze jongeren denken vrij traditioneel en ze willen een partner die hen trouw, en vooral seksueel trouw is. Zeer belangrijk voor jongeren! Nu, om dan dus te gaan zeggen dat onze jeugd losbandig is, of geseksualiseerd, ja, dat geseksualiseerd slaat op het feit dat wij, dat de maatschappij aan onze jongeren de ruimte geeft om op een veilige wijze te experimenteren met seksualiteit. Experimenteren als puur ontdekken dan, hé. Dat onze maatschappij aan jongeren een veilige oefentuin aanreikt om rond seksualiteit, met seksuele rollen, genderrollen te experimenteren. Daar gaat dat in de eerste plaats over. Om dan te zeggen dat ze allemaal, omdat ze met een blote buik, een piercing en een tatoeage lopen, losbandig zijn, dan krijg ik zowat de reflectie van de film ‘13’, waar je effectief zulke toestanden krijgt. Ik denk dat dat bij de meerderheid van de jongeren niet zo is. Moet je dan geen oog hebben voor bepaalde jongeren die misschien toch wel een beetje meer bescherming, of controle voor sommige mensen, moeten hebben? Wel, ik maak mij inderdaad zorgen om een aantal jongeren. Een eerste groep zijn vroegrijpe tieners, veelal meisjes. Ten eerste zien we dat zij veel meer risicogedrag hebben op het vlak van seksualiteit, ten tweede dat hun eerste seksuele ervaringen vaker negatiever zijn en ten derde dat de bewuste keuze er veel minder is. Dus het gaat over enerzijds jongeren die vroegrijp zijn, anderzijds jongeren bv. uit beroepsgerichte opleidingen. Vooral de vroegrijpe meisjes hebben mijn grote bezorgdheid. Precies, je kunt in dat verband gaan denken aan preventie uiteraard. Een belangrijke actor is natuurlijk de school. Het onderwijs in het algemeen. Een aantal scholen hanteren - we waren over kleding bezig - uiteraard, een aantal dresscodes ook, eisen bepaalde kleding van de leerlingen, zoals van het personeel enz. Is dat een goede aanpak, om jongeren op die manier toch een beetje bewuster te maken van hoe ze met seksualiteit kunnen, moeten en willen omgaan? Wel, de school is een institutioneel kader. Ik vind het oké als de school een aantal reglementen en afspraken eropna houdt als het over dresscodes gaat. Indien die natuurlijk met het beleid stroken, want ik vind dat we nog een stap verder moeten gaan. Ik vind dat bv. reglementen en afspraken moeten aansluiten bij een schoolbeleid omtrent relaties en seksualiteit. En dan gaat het niet alleen over we jaarlijks een workshop geven, maar dan gaat het over welke de codes zijn die wij bij onze leerlingen willen als het over relaties en seksualiteit gaat. Hoe zit dat met het veilige klimaat op school? Wat betekent respect voor de ander en voor zichzelf? Wat betekent dat, respect voor de ander zonder dat je je eigenheid verliest? Dit hoort voor mij allemaal bij relationele en seksuele vorming. En dat kan, dat heeft een plaats op de school. Neen, dat kán niet alleen, dat móét een plaats op de school hebben. De vraag kan een beetje zijn of dat inderdaad ook een goede zaak is, mensen die zichzelf als moraalridders opwerpen en die dus een nieuwe soort van fatsoensregels proberen te formuleren en die ook via de school implementeren op die nieuwe generatie? Als mensen een aantal regels omtrent kleding opleggen, zoals u al zei, doen ze dat ook bij personeelsleden om te beginnen. Ten tweede, in een latere job moet je dat ook en het is ook logisch, denk ik, dat op school andere dingen gedaan worden, andere verwachtingen zijn dan in een vrijetijdskader. Dat men op de school een plaats voorziet om te reflecteren over die dingen die je dan in je vrijetijdskader doet of de kleding die je draagt enz. dat men op de school een plaats voorziet waar er kritisch gedacht kan worden over die dingen, dat kan ik alleen maar aanmoedigen. En fatsoen, moraalridders die een fatsoensnorm zouden willen installeren, dat zouden mensen zijn die hun eigen normen-en-waardenpatroon opleggen. En ik denk dat degenen die relationele en seksuele vorming geven, degenen die met dit beleid bezig zijn, zich eerst moeten afvragen wat hun eigen normen en waarden zijn. Telidja Klaï van Sensoa over de bespreekbaarheid van dresscodes bij jongeren en het verband met seksuele opvoeding. En zo weten scholen weer wat te doen. Uiteraard hebt u daarover zo uw eigen mening. En dat kunt u kwijt op onze redactie: HVW, Lange Leemstraat 57 in 2018 Antwerpen. Telefoneren kan op het nummer 03 233 70 32 en de website van de HVV vindt u via www.vrijzinnighumanisme.be. Zo, daarmee zit deze uitzending van HVW erop en we gaan eruit met muziek van ‘Gotan Project’ op de achtergrond, maar volgende week kunt u ons weer horen. FS heeft het dan met Gustaaf Cornelis over nucleaire terreur. En het WF neemt ons mee naar het atelier van Tom Frantzen. Volgende week maandagavond meteen na de Nieuwsflash van 20.00 uur op Radio 1. Fijn dat u luisterde en graag tot dan. Daaaaaag. |
