Interlevensbeschouwelijke dialoog over de vrouw
Op 25 maart gaat in Antwerpen de derde interlevensbeschouwelijke dialoog door. Deze dialoog kadert in de cyclus “Verschillen en Raakpunten”. Vijf grote levensbeschouwelijke organisaties trekken de kar: HVV,  Collectif Dialogue et Partage, Internationaal Comité, Women vzw, ACW Verbond Antwerpen en het Tibetaans Instituut. Het is opmerkelijk omdat de dialoog zich niet beperkt tot de klassieke trialoog tussen de drie boekgodsdiensten – christendom, islam en jodendom – maar omdat dit keer ook de vrijzinnigen en boeddhisten mee aan tafel zitten.

We brengen vier sterke vrouwen rond tafel, de mannen moeten voor één keertje zwijgen! Zij bespreken onder meer de positie van de vrouw in de diverse levensbeschouwingen, de situatie in de verschillende moslimmaatschappijen en de relatie tussen mensenrechten, vrouwenrechten en godsdienstvrijheid.

Introductie van de conferentie door Izzeldin Abuelaish, Palestijnse arts uit Gaza, ambassadeur van de dialoog en de vrede.

De verhouding vrouw en levensbeschouwing is altijd meer beladen geweest dan de verhouding man en levensbeschouwing. De meeste godsdiensten en religies zijn, zo lijkt toch op te maken uit hun ontstaansgeschiedenis, veeleer het product van mannelijke breinen. Ook de structuren, de regels en de macht bevoordelen vaker eerder de mannen. Maar is deze visie helemaal correct? Welke historisch juiste of onjuiste denkbeelden bestaan er over de relatie vrouw-religie/levensbeschouwing?  Wat is de situatie en de perceptie omtrent dit thema vandaag in onze samenlevingen, en zeker met betrekking tot moslimlanden?

Welke rechten hebben vrouwen vandaag in de heersende religies en hoe is de verhouding met andere rechten zoals de mensenrechten?  Welke veranderingen zijn er merkbaar in de positie van de vrouw binnen religie en wat zijn de pijnpunten? 

Zulke vragen en vele andere zullen behandeld worden tijdens het colloquium “Verschillen en Raakpunten” gewijd aan het thema “Vrouwen en levensbeschouwing”.

Deze derde avond van de cyclus gaat door op woensdag 25 maart 2009 om 19u in het Auditorium ‘De Stroming’ van het ACW in Nationalestraat 111 te Antwerpen. Inkom: 5 euro. Studenten, 60+  en werklozen: 3 euro. Volledige cyclus: 15 euro. Inschrijven via Dit e-mail adres is beschermd door spambots, je hebt Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken of 03 233 70 32 of www.ontmoetingen-rencontres.be .

 

Sprekers

 

  • Eva Brems (prof. dr. rechten Ugent en voorzitster Amnesty International sinds 2006)
  • Fatima Sadiqi (prof. linguistiek en genderstudies, geaff. aan de universiteit van Harvard sinds 2006)
  • Floriane Chinsky (eerste vrouwelijke rabbijn Liberale Israëlische Gemeenschap van België en dr. sociologie)
  • Roos Maes (pastor KAV-Nationaal)

 

Moderator

Barbara Segaert (wetenschappelijk coördinator UCSIA)

 

Meer info?

Björn Siffer, woordvoerder HVV, Nederlandstalige pers
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, je hebt Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
0478 47 57 31

Sara Brajbart, Dialogue et Partage, Franstalige pers
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, je hebt Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

of de website
www.ontmoetingen-rencontres.be

 

 

 

Extra info over de sprekers

 

 

Eva Brems

Eva Brems zal het thema behandelen vanuit het perspectief van de internationale mensenrechten.    In de eerste plaats moet de verhouding tussen mensenrechten en religie worden uitgeklaard: dit zijn concurrerende stelsels die elk de ambitie te hebben om de hoogste norm te zijn voor de toetsing van menselijk gedrag.  In dat opzicht kunnen we onderzoeken in welke mate de universele rechten kunnen samengaan met religieuze levensvisies, en of religieus gekleurde interpretaties van mensenrechten (in het bijzonder vrouwenrechten) aanvaardbaar zijn.

Op de tweede plaats wordt binnen het kader van de mensenrechten, de onderlinge verhouding bekeken van de vrijheid van godsdienst (in haar individuele en collectieve dimensies) enerzijds en de gelijke rechten van vrouwen anderzijds.  Het Verdrag ter uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen (1979) legt staten de verplichting op om traditionele en culturele visies die haaks staan op gelijke rechten, te bestrijden.  In welke mate geldt dit ook voor religieuze visies?  Hebben vrouwenrechten voorrang op godsdienstvrijheid?  Is het mogelijk om beide te verzoenen?

Eva Brems (Lic. Rechtsgeleerdheid KU Leuven 1992, LL.M. Harvard 1995, Doc. KU Leuven 1999) doceert Mensenrechten en niet-Westers Recht aan de Universiteit Gent.  Haar onderzoeksdomein bestrijkt talrijke thema’s binnen het recht van de mensenrechten, waaronder in het bijzonder vrouwen-rechten en culturele diversiteit.  Sinds 2006 is ze voorzitter van de Vlaamse afdeling van Amnesty International.

 

 

Fatima Sadiqi

Op geestelijk vlak is de boodschap van de Koran duidelijk: man en vrouw zijn van dezelfde geestelijke en menselijke natuur.  Beiden hebben de “goddelijke adem” meegekregen, die hen waardigheid heeft gegeven en van hen de beheerders van God op aarde maakte.  Desondanks wordt deze geestelijke Islam voortdurend doorkruist: enerzijds door een systeem van verboden die berusten op het taboe, de godsdienstige moraal en het recht, anderzijds door een laïcisering die voortdurend op een zielloze globalisering botst.  Het systeem van taboes treft de vrouwen veel meer dan de mannen door het feit dat zij het doorgeefluik zijn van de fundamentele waarden van de samenleving.  De islam wordt daardoor gezien door de vervormende lens van een negatieve representatie van de vrouw, die zélf terecht komt midden in een universeel en polemisch debat betreffende de rol van de godsdienst, de traditie, de vrijheid en de moderniteit.

Het ware probleem in moslimlanden is dat de vrouwen eeuwenlang gemarginaliseerd werden in naam van het heilige.  Daar waar in de beginperiode en in de toenmalige context de geestelijke boodschap toeliet een ware bevrijdingsdynamiek van de vrouwen in te zetten, werd deze dynamiek al vlug afgewend door discriminerende tribale tradities.

Fatima Sadiqi is de Algemene Directrice van de ‘Fondation Esprit’ van Fès en van het ‘Festival des Musiques Sacrées’.  Zij is ook Professor aan de Hogeschool in Fès en als professor verbonden aan de Universiteit van Harvard.  Onder haar recente werken rekenen we: Women Writing Africa (in februari 2009 te verschijnen bij The Feminist Press, New York), Women as Agents of Change in the Middle East and North Africa (in 2009 te verschijnen bij Routledge), Women, Gender, and Language in Morocco (Brill, 2003), Grammaire du Berbère (L’Harmattan, 1997), Images on Women in Abdullah Bashrahil’s Poetry (2004), Migration and Gender in Morocco: The Impact on Women Left Behind (met Moha Ennaji, Red Sea Press: 2008) en The Dialogue of Civilizations: The Self and the Other (met Moha Ennaji, Red Sea Press, 2008).

 

 

Barbara Segaert

Barbara Segaert studeerde Arabische filologie en geschiedenis van de islam (K.U.Leuven) en sociale wetenschappen (Open University, UK).  Zij werkte als redactrice van het tijdschrift van de Kamer van Koophandel België/Luxemburg - Arabische Landen in Brussel en als coördinator van het sociaal-culturele programma van de dienst Samenlevingsopbouw van de Stad Antwerpen.

Sinds 2002 is zij verbonden aan het Universitair Centrum Sint-Ignatius Antwerpen als wetenschap-pelijk coördinator.  Zij ontwikkelt academische programma’s en verzorgt wetenschappelijke publicaties over thema’s die verband houden met interreligieuze en interculturele dialoog.  De publicatie “How to Conquer the Barriers to Intercultural Dialogue” (P.I.E.-Peter Lang, 2005) besteedt ondermeer aandacht aan de rol van de vrouw in religie.

 

 

Floriane Chinsky

Sinds twee generaties stellen wij ons vragen over de plaats van de vrouw in het hart van onze samenlevingen.  De Joodse traditie is nooit even sterk behoudsgezind geweest als de Franse samenleving tot na de oorlog, maar ze is misschien nog steeds niet zo liberaal dat ze beantwoordt aan het idee dat wij vandaag in het Westen koesteren over de integratie van de vrouw.

Het Joodse gedachtegoed en de Joodse praktijk zijn feministisch noch antifeministisch.  Er wordt eerder geprobeerd om een globale reflectie te brengen betreffende de sociale structuren en betreffende de integratie van individuele wensen en het collectief project.  Deze reflectie wordt gevoed door traditionele bronnen alsook door specifieke bedenkingen eigen aan ieder tijdperk.  Deze reflectie is ook lang voornamelijk door mannen gevoerd, met als gevolg een soort van “lateralisatie” van de problemen. Dergelijke ‘bias’ wordt niettemin geleidelijk aan bijgesteld door het feit dat die vragen vandaag opnieuw onderzocht worden.

Wij snijden verschillende thema’s aan betreffende de plaats van de Joodse vrouwen in hun traditie. Wij besteden aandacht aan vragen over het persoonlijk statuut, het recht op opvoeding, en over de plaats die vrouwen hebben in de praktische uitvoering van de geboden.  Wij analyseren in een historisch en sociologisch perspectief, na er van de vrouwen gevraagd wordt en gaan na waar vrouwen uitgesloten blijven.

Floriane Chinsky is Rabbijn van de Liberale Israëlitische gemeenschap van België. Ze is betrokken bij de studie van het judaïsme, zowel vanuit een intern als vanuit een academisch standpunt.  Haar betrokkenheid in het werk in de gemeenschap en de studie van de Torah vindt haar oorsprong in een sterk engagement binnen de “Eclaireurs Israélites de France” (Joodse scouts in Frankrijk), vervolgens in orthodoxe, liberale en massorti (een van de 3 grote stromingen in het jodendom) gemeenschappen in Frankrijk.  Haar wetenschappelijk engagement is gebaseerd op de studie van de wetenschappen - eerst fysica, vervolgens rechten en sociologie- die haar ertoe gebracht heeft een doctoraatsthesis voor te stellen onder de titel ”Représentations de la loi juive et de sa flexibilité" (‘Voorstellingen van de Joodse wet en haar flexibiliteit’) aan de Universiteit Paris II.

 

Valide CSS!