|
Is de hoofddoek een godsdienstig symbool of niet? Wij vermoeden van wel gezien de hevige tegenstand van moslims. Is een hoofddoek nu verplicht of niet in de islam? Eigenlijk willen wij het daar niet over hebben, want dit is een geloofskwestie en wij geloven niet.
Wij beweren wel iets te weten over het begrip ‘identiteit’. Hoe definieer je identiteit? We vergeten te vaak dat onze afstamming gemengd is en we verkiezen ons in te beelden dat we een vaste en zekere identiteit bezitten, omschreven en bepaald door de bodem, of door de godsdienst, of door de volksgroep of door de natie. Nationalisten en racisten baseren hun identiteit hoofdzakelijk op één aspect. Bodem, of volkscultuur, of ras. Nochtans is een identiteit vooral meerlagig. Een mens kan afkomstig zijn uit een bepaalde streek, een bepaalde politieke overtuiging hebben of een bepaalde levensbeschouwing aanhangen. Dat zijn allemaal aspecten van een identiteit.
De Frans-Libanese auteur Amin Maalouf schreef er een interessant
essay over: “Les identités meurtrières”. Als je één aspect uit je
identiteit licht en je je enkel daar mee vereenzelvigt, dan word je
afhankelijk van dat ene aspect en ben je ook snel geraakt als men je
aanvalt op dat aspect. Het is algemeen bekend dat nogal wat migranten
een identiteitscrisis doormaken. Ze beseffen dat hun afkomst of die van
hun (voor)ouders elders ligt, ze zijn vaak de taal onvoldoende machtig
en ze zien er ook wat anders uit dan de meerderheid van de andere
mensen die ze dagelijks op straat ontmoeten. Ook een goede job vinden,
ligt soms heel moeilijk. Wat is dan een begrijpelijke, menselijke
reactie? Terugplooien op een facet in je leven waarin je wel houvast
vindt. Voor vele migranten is dit godsdienst. Wanneer ze dan ook nog
eens op dit aspect worden aangevallen – geef toe, de islam is niet echt
populair in het westen – dan gaan ze heel defensief en radicaal
reageren. Maar ze laten zich te gemakkelijk voor één gat vangen. En een
overheid, of in dit geval een school die bij voorkeur een instituut is
dat een pedagogisch project uitdraagt in de hoop jongeren op te voeden
tot kritische burgers, heeft het recht, ja zelfs de plicht, om haar
jongeren bij te sturen indien het dreigt mis te lopen met die
identiteitsbeleving. Het godsdienstige aspect van hun identiteit is té
prominent aanwezig. In die zin dat het niet gezond meer is. Het is niet
gezond dat aan jonge mensen niet meer kan gevraagd worden om die ene,
meestal godsdienstige, uiting van hun nochtans meerlagige identiteit,
even – gedurende de schoolu-ren – af te zetten. Dit is problematisch.
Zoals
het ook problematisch is dat een imam een binnen de schoolpoorten
georganiseerd beschaafd debat monopoliseert en een ganse menigte “Allah
Akbar” laat schreeuwen. Of oproept niet meer naar school te gaan,
waarmee hij eigenlijk de boodschap geeft dat godsdienst belangrijker is
dan onderwijs. De Athenea van Antwerpen en Hoboken verbieden overigens
alle politieke en religieuze symbolen. Dus niet enkel de hoofddoek. Dat
de athenea een poging doen om kledingvoorschriften voor iedereen gelijk
te stellen, komt in het debat van de voorbije dagen onvoldoende aan
bod. Het valt ons inderdaad op dat er weinig wordt gezegd over de grond
van de zaak. Niemand verwoordt dit beter dan directrice Karin Heremans
zelf: “Ik denk dat we naar een samenlevingsmodel moeten waarin we
compromissen kunnen vragen van iedereen en waarbij we aan allochtonen
kunnen vragen dat de hoofddoek soms afgedaan wordt.” In de meeste
Antwerpse scholen geldt – zeer eenvoudig – een hoofddekselverbod.
Iedereen wordt gevraagd dit te respecteren. Waarom zou voor moslims dan
een uitzondering moeten gemaakt worden? Omdat het over godsdienst gaat?
Heeft godsdienst dan zo’n verheven statuut dat ze boven algemene regels
staat? Ik denk dat de seculiere rechtsstaat hier het belangrijke
signaal moet geven dat dit niet zo is. Onder normale omstandigheden zou
een hoofddoekverbod misschien niet aan de orde zijn. De vraag is echter
of er nog sprake is van normale omstandigheden. Dat de islamitische
godsdienst oprukt en radicaliseert, daarover is iedereen het eens. Je
ziet vandaag veel meer hoofddoeken op straat en op school dan vroeger.
Leerkrachten krijgen het steeds moeilijker om te onderwijzen over de
evolutieleer en moeten steeds vaker hun lessen onderbreken omdat
islamitische leerlingen protesteren en de leerkracht verwijten “haram”
kleding te dragen of meningen te vertolken die haram zijn. Wie twijfelt
aan dit snel oprukkende fenomeen moet maar eens wat minder
opiniestukken lezen en praten met mensen in het veld. Met onderwijzers
en maatschappelijk assistenten bijvoorbeeld. Zij ondervinden de
problematiek dag na dag en wensen deze niet meer te relativeren. Zij
vragen dat de overheid ingrijpt en eens duidelijk zegt waar de grenzen
van godsdienstige aanspraken liggen en waar het algemeen belang
primeert boven godsdienst.
Denkt u nu echt dat het daar in Antwerpen en
Hoboken allemaal dommeriken zijn die niet weten dat hun maatregel er op
korte termijn voor zorgt dat bepaalde meisjes van hun familie niet meer
mogen studeren? Denkt u nu echt dat die progressieve directies in
Antwerpen en Hoboken niet weten dat emancipatie best van de onderdrukte
groep zélf uitgaat en dat emancipatie onder dwang nogal paternalistisch
is? Denkt u nu echt dat een progressief instituut als het Atheneum van
Antwerpen, dat al jaren schitterend werk levert rond actief pluralisme,
nu opeens gekaapt wordt door rabiate godsdiensthaters? Zou er echt niet
een klein beetje meer aan de hand zijn?
Zou het niet kunnen dat dit een
schreeuw is naar onze politici om eindelijk eens beleid te voeren rond
integratie? Dat dit een daad is – uit noodzaak – die even duidelijk wil
stellen waar het algemeen belang primeert boven godsdienstige belangen?
Dat dit een pedagogische maatregel is die het belang van godsdienst
even terug in het juiste perspectief en binnen de juiste proporties wil
brengen? Net als Meyrem Almaci (Groen!), Kris Van Dijck (NVA) en vele
andere politici vraag ik een open debat – feiten op tafel – over de
machocultuur bij moslimjongens, over familiaal geweld, over
godsdienstige indoctrinatie, over gelijkheid van man en vrouw, over
schijnhuwelijken en huwelijksmigratie, over scheiding van kerk en
staat, over vrijheid van meningsuiting. Ik vraag méér dan een meldpunt
discriminatie. Ik vraag dat het thema hoog op de politieke agenda wordt
geplaatst en niet wordt overgelaten aan de profeten van de clash of
civilizations, zoals dat vroeger gebeurd is. Ik stel voor dat de
Minister van Onderwijs zich niet langer wegsteekt achter de autonomie
van de scholen en eens nagaat in hoeverre gescheiden godsdienst- en
zedenleerklasjes bijdragen tot het onbekend-maakt-onbemind fenomeen.
Bereiden we onze jongeren zo optimaal voor op een interculturele
samenleving? Vinden wij het normaal dat jongeren al vanaf hun zesde
geïndoctrineerd worden dat ze van klei gemaakt zijn en pas vanaf hun
twaalfde vernemen dat ze van apen afstammen? Hoe komt het dat een
zelfbewuste en niet van assertiviteit gespeende moslima in het KA
Antwerpen verklaart dat er een islamitische expansie aan de gang is die
door de goddelijke hand wordt gestuurd? Ik stel ook voor dat de
overheid een grondige bevraging organiseert over de verhouding tussen
levensbeschouwing en overheid. In de eerste plaats bij de mensen in het
veld. Bij onderwijzers, maatschappelijk assistenten, verenigingen,
medewerkers van VDAB, politieagenten, straathoekwerkers, kortom bij
mensen die dagdagelijks geconfronteerd worden met de
samenlevingsproblemen.
Wij stellen ten slotte ook voor dat iedereen eens
rustig de tijd neemt om voor zichzelf uit te maken wat er nu werkelijk
aan de hand is. Beste moslima’s, een hoofddoekverbod is niet het einde
van de wereld. Ga vooral verder met studeren. Discussieer met elkaar
over godsdienst, maar ook over politiek, over sport, over liefde, over
seks, over alle dingen die het leven mooi of lelijk maken. En draag die
hoofddoek thuis of op straat, niemand verbiedt dit. Draag hem even niet
op school of wanneer je een openbare functie uitoefent. Geef en neem.
Hendrik Pinxten en Björn Siffer
(De auteurs zijn respectievelijk voorzitter en woordvoerder van HVV)
Verschenen in De Morgen van 26 juni 2009
een greep uit de reacties
Geachte heer Siffer
Wat heb ik genoten van uw schitterend opiniestuk!
Los van de inhoud ben ik vooral ontzettend blij en verheugd te zien dat HVV zich actief in dit debat moeit!!! En daarenboven met een duidelijk en helder standpunt.
Fantastisch! Mijn weekend kan alvast niet meer stuk.
Dus ook voor u een ontspannen en zonnig weekend gewenst.
Wouter Blomme
Bestuurslid HVV Gent
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Vrouwen die streden voor vrijheid en respect , voor stemrecht, voor abortus , voor nog zoveel meer , wat zij met heel veel moeite voor ons hun kinderen en kleinkinderen bekomen hebben mag niet verloren gaan onder het mom van geen racist te zijn of onverdraagzaam te zijn.
Tot nog toe leven wij nog in een betrekkelijk verdraagzame staat. Jaren terug was er wel een andere reactie als men niet huwde volgens de gebruikelijke normen. Ge waart niet voor de kerk in de echt verbonden , dan had ge de pastoor al aan de deur om U ter orde te roepen;onaangekondigd en arrogant; en liefst terwijl de echtgenoot weg van huis was ! Dit als voorbeeldje wat toen was .
Het ging daar om de druk die werd uitgeoefend door een andere godsdienst dan nu. Er wordt te weinig aandacht gegeven aan invloeden van godsdiensten die een pak minder tolerant zijn en waar er een echte mannenmaatschappij van profiteert om vrouwen te onderdrukken .
Tijdens de voorbije jaren was er geen probleem, de Turkse, Marokkaanse, Tunesische en Algerijnse meisjes zaten in de klas (gemengd : jongens en meisjes ) zonder hoofddoek en zonder problemen .
Ook in Gent zag men slechts de oudere vrouwen met een hoofddoek op straat en plotseling komt er een achteruitgang in de normale evolutie van aanpassing en integratie! Mag ik de vraag stellen : Wie predikt hier deze achteruitgang van de houding tegenover vrouwen en meisjes? Wie is verantwoordelijk voor de veranderde houding van nu vooral jonge meisjes en vrouwen die plots naar die hoofddoek grijpen en hem dragen net of hun leven ervan afhangt? Waarom is er geen controle over wat gepredikt wordt in de moskee door bepaalde imams?
Net zoals in Berbergemeenschappen in Marokko nu de opmerking gemaakt wordt “:ja, vroeger droegen de meisjes en vrouwen hier geen hoofddoek”!
Net zoals na de burgeroorlog in het vroeger Joegoslavie, na de heropbouw van de moskeeën met Saoedie oliedollars, kwam de opmerking dat het “hun moskee” niet meer was !
Er zijn nog heel veel signalen die wijzen op inmenging door bepaalde moslimgemeenschappen die voor de terugkeer naar een streng fundamentalistische geloofsbelijdenis ijveren .
De opleiding tot imam wordt zeer fundamentalistisch, maar schijnbaar zeer efficiënt aangepakt . Zie de resultaten hier in België/Vlaanderen .
Dus mijn reactie op het hoofddoekverbod: Er moet meer geeist worden dat vreemdelingen die nu ons land kiezen om er te wonen, zich niet alleen onze taal eigen maken, maar zich ook onderwerpen aan de wetten en gebruiken van ons land. Willen zij in hun woning anders leven, O.K. Maar opvoeding tot en integratie in onze gemeenschap zijn een must! Dit zonder extremisme en zeker niet waar het om een beknotting van de vrouwenemancipatie betreft.
Met vrijzinnige groeten en …… neen, ik ben GEEN Vlaams Blokaanhangster!!!!!!
Vera Haentjens
lid HVV
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Waarde geestverwant,
hierbij het "opiniestuk" van een senior vrijzinnige die, naar aanleiding van gelijkaardige hoofddoekperikelen, reeds in 2007 pleitte voor een effectieve scheiding van kerk en staat. Deze tekst werd destijds ter publicatie aangeboden maar haalde blijkbaar de drukker niet. Misschien krijgt hij (de tekst, niet de drukker) deze keer een kans als aansluiting op het opiniestuk van de voorzitter en uzelf.
De 'hoofddoekkwestie' : scheiding van kerk en staat
Ik vertrek van de vaststelling dat op een eenvoudig verzoek om op school de hoofddoek niet te dragen een vrij kordate weigering volgt. Kort gesteld : men staat op zijn/haar strepen. Van de weigering gaat immers een bepaald "statement" uit : de draagster van de hoofddoek – niet te verwarren met hoofddeksel - wil haar eigen voorkeur doordrukken, in overeenstemming met haar overtuiging, door zich te beroepen op meer gezaghebbende argumenten, want in opdracht van de gemeenschap waartoe zij behoort. Op haar beurt rechtvaardigt deze gemeenschap haar houding nu eens als voorgeschreven door de koran, dan eens opgelegd door haar god of ook nog als automatisch verplicht voor meisjes vanaf hun eerste ongesteldheid. Deze verplichting wordt anderzijds weer facultatief gesteld voor volwassen moslima's, al of niet gehuwd. Het gaat dus om een verplichting à la carte. Meteen rijst de vraag waarom het dragen van een hoofddoek niet verplicht wordt gesteld aan jongens vanaf hun eerste zaadlozing, al of niet spontane. Vermits dit niet het geval is kan zelfs spake zijn van discriminatie tussen de seksen : naargelang het standpunt kan men zich afvragen wie van beide kunnen door dit onderscheid gediscrimineerd wordt, de vrouw ingevolge de verplichting, de man omdat hij niet wordt verplicht. Tenslotte beroepen zich nog anderen op de "traditie" die men kracht van wet aanmeet zonder dat het in feite om een wet gaat. Op dit argument wordt meestal beroep gedaan door ouders en/of echtgenoten van moslima's.
Welke argumenten de verplichting tot het dragen van een hoofddoek ook mogen verantwoorden, het dragen ervan wil een louter uitdrukkelijke veruiterlijking zijn van een persoonlijke geloofsbelijdenis en maakt als zodanig deel uit van "zogeheten" cultuurverschillen. Eén ding staat vast : het dragen van een hoofddoek is geen "geloofspunt", net zo min als het bedekt houden van de schouders voor vrouwen en het verbod op het dragen van korte broeken voor mannen bij een bezoek aan de Sint-Pietersbasiliek. Maar gaat het wel om cultuurverschillen ? M.i. niet ! Het zijn eerder cultuurgelijkenissen : beide "geboden" getuigen van eenzelfde gefrustreerde ingesteldheid ten overstaan van de seksualiteit : indien we het gebod in de Sint-Pietersbasiliek kunnen aanzien als de laatste stuiptrekking van een geloofsbelijdenis die haar hoogtepunt reeds lang achter zich heeft, dan is de verplichting tot het dragen van de hoofddoek een geloofsderivaat van een godsdienst op zoek naar expansie. En het is niet zozeer de hoofddoek dan wel de expansie die ter discussie moet gesteld worden.
Nu vertonen alle godsdiensten, synoniem voor geïnstitutionaliseerde geloofsbelijdenissen, de neiging om het geloof te willen veruiterlijken enerzijds met behulp van symbolen, symbolische daden (liturgieën, allerhande rituelen), enz. en wat het christendom betreft zelfs met behulp van mirakels, anderzijds met heel wat voorschriften die ik dan ook 'geloofsderivaten" noem, de ene al meer gebiedend dan de andere. Wat dus in wezen als één van de meest individuele belevingen van het individu moet aanzien worden, met name "het geloof" wordt door de collectiviteit "opgeëist" en tegen de gelovige gebruikt, lees misbruikt. Of het nu ketters zijn die verbrand worden of overspelige moslima's die recht hebben op steniging en/of een aantal stokslagen, steeds blijft het individu het slachtoffer van een drang tot veruiterlijken van het geloof dat hij/zij belijdt. Het zijn allemaal "statements" die de waarheidswaarde van het geloof hoog moeten houden, die moeten bevestigen dat hùn geloof de waarheid heeft en dat de anderen, de infidels, dolen. In dit verband wil ik de uitspraak in herinnering brengen van prof. em. Christian de Duve (KUL, celbioloog en Nobelprijswinnaar geneeskunde 1974) die opmerkte dat de godsdienst zich beter van haar "accessoires" (sic) zou ontdoen. de Duve viseerde duidelijk Rome maar zijn uitspraak geldt voor alle godsdiensten.
Derhalve moet de overheid tot het besef komen dat een verbod op een "veruiterlijking" van een geloofsbelijdenis slechts een onderdeel kan zijn van een politiek die erop gericht moet zijn om elke godsdienst terug te dringen tot de "meest individuele beleving van de meest individuele levensbeschouwing". Elkeen moet zijn geloof beleven in zijn huiskamer of in een privé-ruimte die hij daartoe geschikt acht en niet op de publieke tribune. Het aankleven van een godsdienst mag niet leiden tot openbare "statements" en nog minder als toetststeen gebruikt en/of misbruikt worden. Zo is de scheiding van kerk en staat zoals wij die hier te lande voorstaan in de praktijk vrijwel onbestaande - overheidssubsidiëring aan allerhande erediensten slorpt jaarlijks fortuinen op - en laat zich grotendeels herleiden tot een puur theoretisch concept. Wanneer dhr. Abu Jaja van de AEL beweerde de scheiding van kerk en staat voor te staan maar niet de scheiding van geloof en staat dan verwoordde hij op de meest accurate wijze het recht op "religieuze statements", zij het in zijn geval namens de islam. Deze verplichting voor moslima's tot het dragen van de hoofddoek en de daarmee gepaard gaande weigering om dit religieus symbool in bepaalde omstandigheden te verwijderen is puur symptomatisch en van dezelfde orde als het kruisbeeld in klaslokalen, hospitalen en dergelijke, en die men daar, met evenveel overtuiging, eveneens weigert te verwijderen.
Zo de overheid een effectieve scheiding van kerk/geloof en staat voorstaat en het aankleven van een of andere geloofsbelijdenis als een louter privé-aangelegenheid beschouwt - wat het in wezen is - dan kan zij niet anders dan elke religieus geïnspireerde verplichting negeren en alle uiterlijke tekenen van eender welke godsdienst uit de openbaarheid doen verwijderen.
En tenslotte nog deze toegift : we weten allemaal waarvoor het dragen van de hoofddoek staat in de landen van herkomst. Naar keuze varieert de verantwoording van godsdienstbelijdenis, sexuele onderdrukking tot onderdanigheid van de vrouw aan ouderlijk, echtelijk en in sommige gevallen zelfs aan collectief familiaal gezag, zodat de vraag rijst of het dragen van de hoofddoek in onze contreiën enige andere functie en/of andere verantwoording zou kunnen inroepen. Met ons hedendaags westers denkpatroon dat tolerantie en democratie zo hoog in het vaandel draagt zijn voornoemde argumenten te verwerpen veel liever dan ze met de mantel van een misplaatste liefde te gedogen.
Gust Verspeelt
HOE MEER CULTUUR MEN HEEFT,
HOE MEER MENS MEN IS.
(Raymond Maeckelberghe)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Als atheïst en ecologist steun ik de standpunten van Rik Pinxten en Bjorn Siffer in het hoofddoekendebat. Een dikke pluim voor de sereniteit waarin zij het debat voeren en de knappe argumentatie.
Met vriendelijke groeten,
Bart Coenen
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Waarmee zijn wij in godsnaam bezig als wij de toekomst van talentvolle meisjes ondergeschikt maken aan hun hoofddoek?
Legitimatie van dwang of geweld bij ideologische kwesties is zo oud als... Augustinus (“dwing ze!”). Ook het hedendaags hoofddoekverbod in het onderwijs is een vorm van geweld, aangedaan aan kinderen en manifest in strijd met het internationaal kinderrechtenverdrag (zie bv. de artikels 8, 12, 14 en 30 van het verdrag van 1989). Toch vindt het vandaag intellectuele verdedigers: zie de opiniestukken in deze krant van Rik Pinxten & Björn Siffer (P&S) en Dirk Verhofstadt (DV).
Opmerkelijk aan de stellingnames zijn de tegenstrijdigheden waarin onvervaard gestapt wordt. Zo bevestigen P&S, met een retorische vraag, dat de betreffende schooldirecties wel degelijk “weten dat emancipatie best van de onderdrukte groep zélf uitgaat en dat emancipatie onder dwang nogal paternalistisch is”. DV, dan weer, heeft het over “de grote emancipatiegolf die bezig is onder moslimvrouwen” om vervolgens de school “de plaats” te noemen “waar de emancipatiegedachten zouden moeten worden overgedragen“ en in naam van de “liberale grondrechten” voor een verbod te pleiten, niet enkel in het gemeenschapsonderwijs maar ook in het vrije net en zelfs in een eventueel nog op te richten moslimnet... Vrijheid van onderwijs behoort duidelijk niet tot de liberale grondrechten.
Een simpele vraag die we aan de verdedigers van een verbod willen stellen, waar ze zich ook mogen bevinden op het politieke spectrum: wat zal het concrete resultaat zijn van het verder afsluiten in Antwerpen van het gemeenschapsonderwijs voor meisjes met hoofddoek (in strijd met artikel 8 van het Kinderrechtenverdrag over “eerbiediging van het recht van het kind zijn of haar identiteit te behouden”)? Of laat me de vraag anders formuleren: veronderstellen we dat een deel van de meisjes zich genoopt zal zien naar elders uit te wijken, en dat een ander deel zich effectief zal schikken naar de verbodsbepaling en volgend schooljaar de hoofddoek binnen de school zal afleggen: zal daarmee dan een halte toegeroepen zijn aan de “oprukkende islamitische godsdienst” (P&S)? Neen, natuurlijk: het “snel oprukkend fenomeen” (nogmaals P&S) van het radicalisme onder moslimjongeren zal alleen maar nog sneller gaan. Net zo min als emancipatie, is het een effect van het al dan niet dragen van een hoofddoek, maar heeft het alles te maken met een falend gelijke kansenbeleid in ons land. Nog onlangs werd in de media bericht over een OESO-rapport dat het Belgisch integratiebeleid op de korrel neemt: zowel op het vlak van het onderwijs als op dat van de tewerkstelling hebben allochtonen het hier slechter dan in andere Europese landen. Daarmee zitten wel degelijk beleid en maatschappij in het beklaagdenbankje. Het “geef en neem” waarmee P&S hun stuk eindigen, krijgt hier een bittere bijsmaak van hypocrisie. In de kronkels van hun argumentatie interpreteren zij de beslissing van de schooldirecties als “een schreeuw ... naar onze politici om eindelijk eens beleid te voeren rond integratie”. Dat betekent dat de betreffende meisjes – “uit noodzaak” - opgeofferd worden aan nog te voeren politieke debatten. P&S echter laten het daar niet bij. Enerzijds aarzelen ze niet om de identiteitsvorming bij deze tieners a.h.w. te pathologiseren: “het godsdienstig aspect van hun identiteit... is niet gezond meer” (zijn ze psychisch gestoord, soms?). Anderzijds geven zij zich over aan irrelevante islambashing. Ook DV begeeft zich op dat pad en beschuldigt en passant “de ‘progressieve’ feministen” van “schuldig verzuim”. De ideologische aap komt bij dat alles uit de mouw: het gaat niet om de emancipatie en integratie van deze meisjes, maar om de irrationele angst voor wat de Philip Dewinters en Cie de “islamisering van Europa” noemen. Dat ook Rik Pinxten nu deze bocht heeft genomen (gedaan met “culturen die langzaam sterven”?) kunnen we enkel diep betreuren.
Herman De Ley,
Emeritus Professor UGent
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bjorn
Proficiat met je opiniestuk in De Morgen (vrijdag 26/06) over het hoofddoekendebat: eerlijk, genuanceerd en bovendien knap geschreven!
Vg
Marleen Coenen
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik erger me ten zeerste aan volgende zin:
“Ik stel voor dat de Minister van Onderwijs zich niet langer wegsteekt achter de autonomie van de scholen en eens nagaat in hoeverre gescheiden godsdienst- en zedenleerklasjes bijdragen tot het onbekend-maakt-onbemind fenomeen.”
Dit slaat nergens op omdat
1) in het GO ook nog 30 andere uren worden doorgebracht met alle levensbeschouwingen bij mekaar. Ook de taalleerkrachten spreken over ethische problemen, bij aardrijkskunde gaat het over migratie en godsdienst, bij geschiedenis over nationale identiteit en koloniale oorlogen, etc.
2) elk individu heeft het recht een levensbeschouwing te hebben. Dan is het nogal wiedes dat die kan uitgediept worden op school.
Als leraar NCZ en als voorzitter van de Oudervereniging voor Moraal Halle ben ik geshockeerd van een dergelijk standpunt. Wie problemen heeft met het vak NCZ moet dan ook niet aan het hoofd gaan staan van HVV.
Kurt Geeraerts
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Er worden discussies en teksten geschreven over de hoofdoek, religie, identiteit enz..
Belangrijk is om regels op te leggen zoals in scholen om te streven naar unifomiteit en geen hoofddeksels toe te laten. En zelfs een hoofddoek is bij mijn weten een hoofddeksel. We zitten met een groep mensen die onderdrukt worden door geloof en weinig kans maken om volwaardig te functioneren in onze samenleving. Een multiculturele samenleving is prachtig en leidt tot vreedzame samenleving als we samen de regels respecteren die ons samen kan binden. Het verdedigen van het dragen van de hoofddoek is fout. We dienen in België als in andere landen alle kansen bieden aan iedereen, ongeacht hun afkomst maar onder bepaalde regels die hen de kans geeft om
Als de politiek een duidelijk standpunt inneemt om in alle openbare diensten en scholen de hoofddoek te verbieden leidt dit tot een betere integratie van een een groep moslims die spijtig genoeg geholpen moeten worden om in onze westerse samenleving sterker te worden en gelijke kansen te geven.
Adriaan
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Het is een hele verademing eens van het HVV-beleid een dergelijk artikel te lezen. Dank aan de auteurs die nuchter de problemen duiden en benoemen waarmee vele hulpverleners, onderwijsmensen, politiepersoneel en OCMW-diensten te maken krijgen. Alle lof voor het (nog steeds en ondanks alles zeer gemotiveerd) personeel van het KA en in het bijzonder voor Mevr.Heremans. Zij hebben een duidelijk signaal gegeven aan het politieke beleid van dit land, dat de pedalen aan het kwijtraken is als het over de Islam gaat. Denken we maar aan de recente uitspraken van minister van justitie De Clercq, die de discussie wil herbeginnen over de aanwezigheid van godsdienstige symbolen op openbare plaatsen! Soms heb ik een déjà-vu én de indruk dat we de klok aan het terugdraaien zijn.
Daarom wil ik het blijvend belang onderstrepen van het bestaan van de cursus N.C. Zedenleer in ons onderwijs met de leraar NCZ als belangrijke promotor én vertegenwoordiger van de vrijzinnige gemeenschap.
Ik ben het dus NIET eens met de auteurs om dit gegeven in vraag te stellen, integendeel!
Het zou precies de taak moeten zijn van HVV om de vele OVM-afdelingen, die ondertussen van de vrijzinnige kaart verdwenen zijn, te re-activeren en de nog bestaande goed te coachen.
Laten we vooral alert zijn en niet verglijden in een permissiviteit waar niemand beter van wordt en waardoor we onze EIGEN identiteit aan het verliezen zijn.
VAN MOL Raoul
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Als gewezen leerling en leerkracht van het stedelijk Brussels onderwijs heb ik nooit anders geweten en dat sinds mijn eerste schooldag in het eerste leerjaar in 1937 dat het de kinderen en het onderwijzend personeel verboden was kentekens te dragen van welke politieke of godsdienstige ideologie ook.
Waarom nu plots een uitzondering maken voor de Moslims ?
Als de iman op TV aangaande het verbod dat getroffen werd in Frankrijk betreffende het dragen van een burka er naar verwijst dat Frankrijk een lekenstaat is, dan gaat hij er van uit dat België dat niet is en dan zakt mijn moed in de schoenen om met die gemeenschap een debat op te starten. Je botst er op onoverkomelijke dogma’s. De roeping en de plicht van iedere moslim bestaat er in zijn godsdienst te verspreiden en laat ons en kat een kat noemen in dit kader dient het hoofddoekenprobleem gezien worden.
Jan van Horebeek
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik vind het maar triestig dat wij in ons eigen landje de wetten worden gesteld van wat wel en niet mag. Wanneer men iets zegt over Allah of de moslims dan ben je een racist maar zij mogen jullie tegen de schenen schoppen en men zal hen niet straffen, integendeel ze worden er nog voor beloond. Wanneer een Belg op zijn pasfoto een hoed draagt kan hij terug naar de fotograaf maar die madammen die hun hele gezicht verbergen, zodat ge nog niet zeker zijt of ze het wel echt zijn, die worden met een glimlach geholpen. Zo nu ook op de scholen. Ze moesten terug een uniform invoeren zodat de discussie opgelost was. En als ze niet naar school willen gaan geen kindergeld uitkeren zoals bij ons Belgen.
Het dragen van hoofddoeken is geen probleem, de mannen hebben dat ervan gemaakt.
Raymundo
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Op de site van Peeters & Pichal heb ik volgende reactie geplaatst:“Er kunnen verschillende redenen zijn waarom de moslima’s zich zo aan hun hoofddoek vastklampen. Misschien is het een rebels symbool geworden zoals de lange haren uit de hippieperiode. Of opgedrongen uit sociale druk vanuit de mannelijke moslimomgeving.
Indien het echter gaat om een religieus symbool, dan illustreert hun hardnekkigheid dat ze hun geloof op een fundamentalistische manier belijden. Ze nemen dan de Koran en andere Islamgeschriften voor absolute en letterlijke waarheid en dat kan dan alleen maar het gevolg zijn van stevige indoctrinatie en/of domheid, gebrek aan kennis. De hoofddoek wordt dan een symbool van religieuze naïviteit. Als ik het goed heb verdedigde diezelfde imam het creationisme en dat zijn de meeste katholieke kerkleiders en volgelingen, ondanks wat achterhoedegevechten in het jaar van Darwin, toch al lang ontgroeid.
Tenslotte moet aan de Moslimgemeenschap in ’t algemeen en de imams in het bijzonder voor eens en altijd worden duidelijk gemaakt dat religieuze wetten en richtlijnen ondergeschikt zijn aan de grondwet en nationale wetten. Men mag gerust op straat rondlopen met hoofddoeken of zelfs omgekeerde bloempotten, maar als een school het recht wordt verleend om religieuze symbolen te verbieden, dan hebben ze zich daarbij neer te leggen.”
Leuk dat Bart De Wever zich in de zevende dag eveneens de creationistische uitspraken van de imam herinnerde. Intelligente vent (Bart, zeker niet de imam), alleen spijtig dat hij de (voor mij) verkeerde partij leidt.
Willy Spaanbroek
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zou de tekst van Björn en Rik niet anders geklonken hebben indien ze ook hadden gedacht aan de grote en kleine kruisen van (al of niet) christelijke leerlingen, en de keppeltjes (of zwarte hoeden) van de joodse? Wat doen we daarmee? Ook verbieden? Neen, dat gaat duidelijk tevèr. En als er eens een echte indiaan met een pluim in zijn haar naar school zou komen? Zo valt het dan uit dat hun kategoriek verbod alleen moslimmeisjes treft. En dat past niet in het humanistisch- vrijzinnig discours dat we elders verdedigen: inclusiviteit, interculturele samenleving, gelijke behandeling van alle levensbeschouwingen, respekt voor ieders mening, de mens als zingever. In plaats van de hoofddoek te verbieden, laten we er volop over discussiëren, over de joodse en christelijke tradities om die te dragen (ja, ja, kijk maar eens verder dan het Koninklijk Atheneum); en vooral over belangrijker zaken zoals de kritische analyse van de actualiteit, de staatsgreep in Honduras, de Iraanse verkiezingen, de schandelijke etnische zuivering van Palestina, de bezetting van moslimlanden door christelijke legers, de discriminatie op onze arbeidsmarkt, de onafgebroken stroom van rijkdom van de arme naar de rijke landen, de sociaal-economische crisis, het klimaat…Hoe staat het met de gelijkberechtiging van vrouw en man in de joodse en christelijke orthodoxie, en met de verheerlijking van het celibaat door de katolieke kerk? Natuurlijk kan ik mij voorstellen, dat leraars het beu worden te moeten discussiëren met al te mondige moslimjongeren. Dat gaat men natuurlijk niet oplossen met een hoofddoekenverbod. Misschien is de vrees onuitgesproken dat de katolieke colleges gaan profiteren van de overvloed van moslimgelovigen in het GO, omdat “blanke” Vlaamse ouders daar niet van houden…
Frank Roels
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sorry, maar volgens mij gaat het wel degelijk om het verbieden van alle religieuze symbolen, zoals trouwens ook duidelijk in de tekst van Pinxten en Siffer staat. Daarom is het ook zo verkeerd om over een hoofddoekenverbod te spreken, maar dat komt omdat blijkbaar alleen de moslims daar zo’n erezaak van maken. De ‘brave moslims’ vinden dit wel een aanleiding om te betogen en hun stem te laten horen, maar waarom blijven ze dan zo stil als een terroristische moslimgroep hun geloof in discrediet brengt met één of andere zelfmoordactie op onschuldige burgers? Waar blijven hun reacties op bijvoorbeeld de documentaire over haatpredikers en terroristenronselaars in Londense (en andere) moskeeën? Welke complottheorie gaat men daar nu weer voor bedenken?
Willy Spaanbroek
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Het probleem wordt steeds groter gezien het “non-beleid” dat er op politiek vlak wordt gevoerd en ik bedoel dan onder andere : Het “steeds ongebreidelder invoeren” van meer vreemdelingen -van welke etni- ook welke niet steeds met de juiste doelstellingen hier aankomen of leven. Wij zijn een klein land en kunnen dit tóch niet blijven betalen. Vol is vol ! Ik weet dat dit niets met de eigenlijke discussie te maken heeft,… maar we krijgen er steeds meer vreemdelingen bij terwijl onze economie kreunt onder allerlei druk en “ONS” eigen mensen nauwelijks aan het werk geraken. WAAROM worden de imams gewoon niet uitgewezen als ze openlijk onze wetten banaliseren, weglachen, hun achterban tegen “ons” opzetten ??? Neen onze politiekers hebben de moed niet om de waarheid te zeggen én ernaar te handelen! Integreer of reageer door te vertrekken! Ik geloof niet meer dat het nog goed komt de komende honderd jaar in dit verband. Die mensen vinden het logisch dat wij ons aanpassen aan hen en wij zullen hierdoor in de toekomst onze christelijke en Europese beschaving steeds verder uitgehold zien worden. De islam negeert en ontkent alle eventuele wetenschappelijke waarheden die haar in haar voortbestaan zou kunnen bedreigen. Haar repressief gedachtegoed doet denken aan de donkere vervolgingsjaren in de nabije en verre geschiedenis. (Zie maar wat er in Iran nu gebeurt, en het is echt niet het enige voorbeeld!) Voor mij is die ganse hoofddoekenkwestie maar het topje van de ijsberg. Er is zoveel méér dat er onderhuids én bovenhuids leeft. Neen, onze politiekers én daardoor wij, krijgen nu steeds meer koek van eigen deeg van wat zij gezaaid hebben. Niet de godsdiensten zijn het belangrijkste maar wél : “de mens” !
Vancouwenberghe
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bij het doorlezen van deze blog lijkt de reactie van Herman de Ley de meest juiste. De “Augustinus-reactie” op de hoofddoek is enkel te begrijpen als je er rekening mee houdt dat onze cultuur een 2000 jaar oude christelijke achtergrond heeft (Nee een vrijzinnige ontsnapt daar niet aan!). De huidige cultuur van moslimjongeren vindt zijn oorsprong in islamitische landen waar de “verlichting” op de bajonetten van de geweren werd binnengedragen. Vanuit onze cultuur was het mogelijk om compromissen te sluiten tussen vrijzinnig humanisme en het christendom dat duidelijke dogma’s kent. We hebben het veel moeilijker met de islam. Een godsdienst die tegelijk een cultuur is en géén dogma’s kent (zelfs niet over de hoofddoek). Uiteraard staat voor mij de integriteit van zowel Rik als Björn buiten kijf. Zij hadden de moed om een dicussie op gang te trekken (en iedereen mag nog altijd een mening hebben). Mij komt het over dat de “bloggers” weinig vertrouwd zijn met de islam. Daarom raad ik iedereen aan om de website “http://www.flwi.ugent.be/cie/index.htm” te bezoeken. Ga eens neuzen in de korannotities van Linda Bogaert en andere teksten (van o.a. Herman De Ley). Denk er aan; hoemeer wij over de hoofddoek schrijven, hoe langer hij wordt.
Lode Melis
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Voor een religieus iemand bestaat plurialisme niet.
Enkel hun geloof of liever “de dogmatiek” er rond telt.
Voor een anders denkende, is het zich laten bekeren in hun ogen of vernietigd worden.
Kijk er de geschiedenis maar op na. De verlichting is een doorn in hun ogen. Macht telt en alle middelen zijn goed om dat te bereiken. Wat ik noem “de onderlaag”, wordt dom gehouden, om hun doel te bereiken.
Een voorbeeld uit de geschiedenis. Vroeger mocht de bijbel niet gelezen worden,door de gewone man. Tot Luther er kwam. Veel katholieken hebben nooit inzage in de bijbel genomen,nu ook nog niet…
Bij religies worden de aanhangers in hun”tempels”in het gareel gehouden…
Wat de hoofddoeken betreft, de wet is er en een wet moet gerespekteerd worden. Religie of niet. We hebben toch scheiding van staat en godsdienst en dat berust op bittere ervaring,m.a.w. uit bittere noodzaak.
Persoonlijk heb ik niets tegen Moslims, verre van. Ken er zelfs enkele.
Het Vlaams Belang als partij moet het hebben van misnoegden. Moest de economische crisis opgelost worden; zijn ze veel van hun aanhangers kwijt. Het enige doel voor hen is de staat volledig splitsen en alle middelen om de misnoegdheid in de hand te werken zijn goed…
Misschien is mijn denkpiste niet volledig begrijpbaar.
Om het kort te maken. Er lopen meer geestesgestoorden buiten een inrichting, dan er opgenomen zijn…
Ben Humanist, evolutionist en Atheïst en wil het zo houden…
Freddy Steelandt
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Beste Rik, Bjorn
Ik ben fier dat HVV Nationaal (Pinxten-Siffer) zo’n moedig en klaar standpunt hebben gepubliceerd. Dit is werkelijk “to the point”.
Proficiat!!
George Vansweevelt
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Proficiat voor dit helder en zinnig standpunt!
Hopelijk geraken ook de nodige beleidsmensen van deze visie overtuigd.
Met vriendelijke groeten,
Land van Wynsberge
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Beste,
Dit bericht is enigszins uit z’n voegen gebarsten maar je kan het lezen als een soort persverslag (van DM dan) over de hoofddoek in deze zonbeschenen vakantiestart.
Hoofddoek, de wereld op z’n kop
Slachtoffers worden verantwoordelijk, wie uitgesloten wordt krijgt de schuld, zijn sociale omgeving de bult en wie er zich voor inzet is de peanut, het zwarte schaap. Het klassieke scenario wanneer de macht haar agenda doordrukt en ‘zelfverklaarde progressieve intellectuelen’ zich mengen in het debat en de uitsluiting legitimeren. Het is ook de geschiedenis die zich herhaalt: voor vrijzinnigen, socialisten en slechtmenend links waren het altijd de katholieken en nu de moslims die het gedaan hebben. “Á bas la calotte” wordt nu “Weg met ‘t kapje”. Op deze eerste vakantiedag een round-up van de schamelijke en beschamende argumenten van Karin Heremans en Dirk Verhofstadt met hun depreciatie van de islam en godsdienstigheid en het beschamend onderuit halen van haar vertegenwoordigers. En Kitty Roggeman van het Vrouwenoverleg Komitee en ook BOEH die in DM van 1/07/09 eventjes korte metten maakt met het “vrijzinnig fanatisme”.
Imam Nordine Taouil heeft het gedaan
Als je de enige toeverlaat bent voor mensen om met hoofddoek een secundair diploma te halen en ze dan in de steek laten, dat is het sterk staaltje waartoe Directrice Heremans, mede onder druk van Spa-trekpaard Patrick Janssens en de lobby van het Gemeenschapsonderwijs, heeft moeten beslissen, zo verzekerde me althans een goede bekende met deze middens. De minimale maar toch aanwezige schooldemocratie werd daarbij volledig genegeerd zo stelde hij nog: noch de Ouderraad, noch de leerlingenraad hebben kunnen, meespreken, adviseren laat staan mee beslissen in deze kwestie. Ook dat werd vakkundig onder de mat geveegd. De aandacht van het essentiële diende dan afgeleid. De meisjes moesten beschermd worden tegen de sociale druk alsof een school geen andere middelen heeft om daar actief op in te grijpen. Het is een drogreden die niet ter zake doet. Alle pijlen werden daarbij gericht op Imam Nordin Taouil die geen kans kreeg zijn terechte en genuanceerde standpunt en bekommernis verder toe te lichten, nochtans was hij duidelijk: “In België bestaat leerplicht en geen schoolplicht, dus wij roepen de meisjes op om van school te blijven als zij geen hoofddoek meer mogen dragen. Zij zullen dan binnen de eigen omgeving zich voorbereiden op de examencommissie en zo aan hun leerplicht voldoen”. Helder, genuanceerd en met respect voor de wet, ook al werd hij in 2005 door de Belgische staatsveiligheid geweerd uit de moslimexecutieve omdat hij zogezegd anti-democratisch was, omdat ik ‘flamingant’ was en een Vlaamse moslimexecutieve voorstond was zijn antwoord toen. Onder druk van de goe- of zeg maar ‘slecht’gemeente, moest de Imam in de 7de dag van 28/06/09 publiekelijk terugkrabbelen, begrijpelijk wanneer iedereen hem, de moslima’s en de islamgemeenschap in de steek laat of al met vakantie vertrokken was. In het interview van Karin Heremans, directrice van het Antwerpse Atheneum in DM van 27/06/09 worden evenwel (weer) alle registers open getrokken. Dirk Verhofstadt vond dat interview dan weer een ideale gelegenheid om olie op het vuur te gooien op 29/06/09 en uiting te geven aan liberale denkbeelden die eerder aan mysogenie (vrouwenhaat) dan aan warborg voor individuele rechten doen denken. Monika Van Pamel en Meyrem Almaci op 30/06/09 in DM doen ook hun en Kitty Roggeman laat een scherpe en gedegen stem horen.
Na ‘Á bas la calotte” “Weg met het kapje”
Na het anti-kalootisme (tegen de tsjeeven, de katholieken, à bas la calotte – paaps keppeltje, kap) omwille van hun aanwezigheid in onderwijs, gezondheidszorg, vakbonden, het middenveld wat katholieken betreft nu het anti-kapjisme (tegen de hoofddoek, moslims, islam, à bas le foulard) omwille van de groeiende aanwezigheid van moslimkinderen in het onderwijs en later op de arbeidsmarkt, zonder zich evenwel, zoals de katholieken, verder ‘institutioneel’ uit te bouwen. Het hoofddeksel heeft blijfbaar al langer dan vandaag de irritatie en weerstand opgewekt. De minimale maatschappelijke aanwezigheid (moslims vormen 3,9% van de bevolking in Vlaanderen, 25,5% in Brussel en 4% in Wallonië) moet uit het onderwijs, de publieke functies en onder de korenmaat gestopt (voor wanneer het straatverbod?). In tegenstelling tot wat men van de katholieken en joden heeft moeten aanvaarden, n.l. de grondwettelijke vrijheid een eigen onderwijsnet uit te bouwen is een eigen moslim onderwijsnet niet tot stand gekomen. De katholieken en de joden konden terugvallen op een vermogen dat doorheen de historische omwentelingen en destructies geconserveerd werd. Voor de relatief arme islammigratie is het vooralsnog niet mogelijk geweest om zonder collectief vermogen een infrastructuur op te zetten en eigen onderwijs en sociale dienstverlening uit de grond te stampen. Mede daardoor heeft in aanzet het gemeenschapsonderwijs het grondwettelijk recht op beleving van religie ook op school moeten ondervangen. Dit blijkt nu een val te zijn wanneer in het gemeenschapsonderwijs de godsdienstbeleving en kledingcode verbannen wordt samen met de tekenen van andere godsdiensten die natuurlijk wel kunnen terugvallen op een eigen net. De moslims en hun vertegenwoordigers kunnen het zich terecht beklagen goedgelovig te zijn geweest te zijn in deze zogezegd pluriforme samenleving. Dat de islam, zoals reeds uitvoerig aangetoond financieel ten zeerste en actief gediscrimineerd is en wordt is een belangrijke factor in dit onvermogend houden van een alsmaar groeiende bevolkingsgroep met eigen religie. Voor de komende decennia zullen zij de lessen moeten trekken en het vermogen verzamelen om hierin het verleden in te halen. Het ter beschikking stellen van renteloze leningen voor de verwerving van een onderwijsinfrastructuur, kan hierbij een belangrijke motor zijn.
Als men geen recht heeft is er onrecht
Of een hoofddoek nu om religieuze dan wel om andere redenen/betekenissen gedragen wordt is op geen enkel punt van belang. Vraag is of de samenleving een onderwijs- en arbeidsorganisatie moet aanbieden die elke burger het recht geeft in zijn gemeenschap aanvaarde kledingcodes te volgen, die in overeenstemming is met de wettelijkheid. Zelfs de vraag naar de positie van de vrouw en man-vrouw verhouding is hier niet aan de orde, evenmin de mate waren er sociale druk uitgeoefend wordt of niet. Dit betrekken op de hoofddoekdiscussie is drogredenen zoeken of spijkers op laag water. Op al deze terreinen is de algemene wetgeving van toepassing, en het toezicht waartoe de school zelf verplicht of gemachtigd is laat toe de onderlinge verhoudingen of gedrag in de school te sturen of te corrigeren. “Als er sociale druk is, waarom werden wij daar nooit van op de hoogte gesteld” vraagt de Ouderraad van het KAA zich terecht, “of dat men ons nu minstens inzage geeft in dat dossier”. Als er eigen islamonderwijs komt om de grondwettelijke vrijheid en vrije schoolkeuze met kledijcode ook voor moslims te waarborgen dan zijn onverdeeld de eindtermen en alle onderdelen van het lesprogramma zoals opgelegd van toepassing. Daar hoeft echt niets speciaals rond te gebeuren. Het is evenwel op deze beide terreinen dat Heremans en Dirk Verhofstadt uitzondermaatregelen of illegale toepassingen wensen (geen hoofddoek meer om de sociale druk op te heffen, geen islam scholen want die zouden in tegenspraak komen met de eindtermen, evolutieleer enz.). Hiermee zitten Dirk Verhofstadt, Heremans, enz. dezelfde lijn van de verordeningen en uitzonderingsmaatregel die de nationaalsocialisten aan de joden oplegden, tot en met de beeldvorming van achterlijkheid, niet-beschaafdheid, onbetrouwbaarheid en onvermogen om de wetten van een land (of het nationaalsocialisme) te volgen. Deze uitzonderingsaanpak en dit uitzonderingsdenken tendeert naar racisme, dwz gericht op het uitsluiten van een groep op basis van religie, fysieke kenmerken, kledij van de in de grondwet verankerde basisprincipes die het leven in dit westerse en beschaafde land regelen.
Wat die Imam zegt is misdadig, waanzinnig, walgelijk, dom
Verdeel en heers, breng de woordvoerders in diskrediet en pak ze desgevallend op (zoals met Abou Jah Jah is gebeurd) – dat is zowel de rode draag van elke actie gericht tegen het volk, een bevolkingsgroep en haar belangen. In Antwerpen heeft men z’n (historische) les goed geleerd. In haar interview in DM van 25/06/09 wordt door Karin Heremans op een frappante en stuitende manier Imam Nordine Taouil de mantel uitgeveegd. Hij is de kop van jut, als legitieme vertegenwoordiger van z’n gemeenschap, die verder geen hiërarchische structuur kent en geen ‘hoger niveau’ om de puntjes op de i te zetten, wordt hij afgemaakt. Nochtans is zijn standpunt op alle punten legitiem, conform aan de wettelijkheid en gericht op een collectief verzet dat een oplossing kan meebrengen: “ In België is er leerplicht, geen schoolplicht en wij zullen de leerplicht nakomen, desgevallend met eigen onderwijs, maar slechts als jullie de situatie van volledige uitsluiting creëren. En als op 1 september geen regeling is dan gaan de meisjes niet meer naar jullie school en zullen wij met eigen middelen de leerplicht na komen.” Hij relativeerde toen al de consequentie van z’n standpunt, “ik ben niet voor aparte moslimscholen” – behalve als jullie met jullie onderwijssysteem ons geen andere keuze laten was in feite zijn terechte onderliggende boodschap. Maar neen, hij moest en zou de volle laag krijgen in deze georchestreerde liquidatie van het door deze school zo gekoesterde recht op het dragen van de hoofddoek, enkele dagen voor het einde van het schooljaar. Zo klonk het in het interview van DM:
“Moslims oproepen om hun dochters van school te halen, is misdadig” zo luidt de titel over een ganse blz op twee lijnen uitgesmeerd. Hiermee wordt door de redactie de klassieke truc van de veralgemening toegepast, wat Heremans zei het zo: “Dat die imam ouders oproept om hun dochters dan maar thuis te houden als ze op school geen hoofddoek meer mogen dragen is complete waanzin, is misdadig”. Na een gesprek op m’n bureau, “waarin hij zelfs begrip toonde voor mijn standpunt, komt hij op de speelplaats en begint hij iedereen op te ruien. Walgelijk”. De ‘verdwazing’ of conditionering bij Heremans is blijkbaar van die aard dat zij niet meer kan luisteren en niet meer begrijpt dat zij met deze beslissing de godsdienstbeleving in schoolverband en daarmee ook het grondwettelijk recht op vrije schoolkeuze, tot nu toe nog op enkele plaatsen gewaarborgd zoals in haar school, nekt. Dat hierbij de Imam begrip toont dat het KAA het ‘slachtoffer’ is van de negatieve houding van alle andere scholen is prijzenswaardig. Dat betekent niet dat hij haar beslissing moet aanvaarden en het recht verliest als aangestelde vertegenwoordiger van z’n gemeenschap in verzet te gaan. Na misdadig en waanzinnig noemt Heremans hem hierom walgelijk. En over de door haar gevormde sterke, mondige vrouwen en hun speech moet ze niet alleen haar bewondering kwijt “weliswaar tegen mij gericht, hij was zo raak, zo intelligent.”, maar ook haarpubliek geventileerde minachting: “Honderd keer intelligenter dan Imam Taouil”. Je moet maar durven, de moslima’s, gedrild door Westerse, beschaafde intelligentie uitspelen tegen de domme, achterlijke Imam. Misdadig, waanzinnig, walgelijk en dom, dat is de depreciatie voor de heldere, consequente, correcte én wettelijk conforme uitspraken van Imam Noridine Taouil. Het was nog niet genoeg, de Imam moest nog een publieke knieval doen in de 7de dag voor de Antwerpse Hoge Heren en Dames.
Dat hierbij bisschoppen, priesters, dominees, rabbi’s de mond houden en niet reageren wanneer een van hun collega’s zo geschoffeerd wordt doet opnieuw denken aan de tijd dat de rabbi’s in de Judenräd binnen zeer strikte perken de rechten en uiteindelijk de destructie van hun eigen gemeenschap moesten regelen en uitvoeren, en uiteindelijk punt van tegenspraak en verzet werden vanuit hun eigen joodse gemeenschap zelf.
Vrijheid van beleving van godsdienst, behalve voor moslims
Katholieken kunnen in het katholieke onderwijs met kruisjes, misgewaden, misdienaars, sacramenten, vormsel, pauselijke uitspraken tegen condoomgebruik en voorbehoedsmiddelen, homofobe standpunten enz… hun ‘vrij’ onderwijs volgen, en terecht. Joden kunnen met keppeltjes, kleding- en lichaamscodes in alle variaties die het jodendom rijk is kwalitatief onderwijs volgen, en terecht.
Moslims moesten zich vooralsnog behelpen, hetzij in hoger genoemde onderwijssystemen, zonder wezenlijke concessie aan hun eigen goddienstig kader, hetzij in het gemeenschapsonderwijs dat, onder invloed van het alsmaar onvrijer denken van de “vrijdenkers” meer en meer moest inbinden op de hoofddoek zodat de basis alsmaar smaller werd voor de godsdienstvrijheid en de godsdienstbeleving van moslims in scholen, en dit in tegenstelling met katholieken en joden. De rechterlijke macht neemt vooralsnog over deze godsdienstaangelegenheid een dubbele positie in en laat (meer en meer) toe dat de schoolse overheden tot religieuze exclusie overgaan. Op termijn zal een rechtstraat die België pretendeert te zijn, langs haar rechtspraak deze ongelijkheid vaststellen en het publieke onderwijs opdragen om een religieuze kledingcode met hoofddoek toe te laten ook in het gemeenschapsonderwijs, zodat het recht op ‘vrij onderwijs’ publiekelijk gewaarborgd wordt, voorzover er geen islam onderwijsnet is uitgebouwd. Dat een school als het KAA intussen een ‘Islamschool’ zou geworden zijn, zou haar sieren, en haar in pole positie brengen voor een maatschappelijke evolutie die het verleden van religieuze uitsluiting kan rechtzetten in een maatschappelijk geïntegreerd kader. Men zou als het ware de school kunnen openstellen voor een islam-medebestuur, conform aan alle verplichtingen die gelden voor het onderwijs. En andere scholen kunnen het ASO-aanbod binnen het kader van het gemeenschapsonderwijs verder voor iedereen waarborgen. En dat zou constructiever zijn dan zichzelf nu volledig onderuit te halen door mee te gaan met de restrictieve en exclusieve maatschappelijke en politieke tendensen die gericht zijn op de beperking van de bewegings- en opvoedkundige vrijheid van de islamgodsdienst.
De omgekeerde denkwereld van Dirk Verhofstadt
Dan denk je dat je alles gehad heb, of Dirk Verhofstad in DM van 29/06/09 komt met zijn verhaal dat Heremans uit de wind zet op kap van de moslima’s, Boeh en de Imam. Slachtoffers worden verantwoordelijk, worden dader en schuldig. Als we evenwel het perspectief terug omkeren klinkt het zo:
“Waar zijn we mee bezig als directies van scholen de hele toekomst van talentvolle meisjes ondergeschikt maken aan hun hoofddoek”. Maar dat staat er niet, nee slachtoffers worden de schuldigen: “Waar zijn we mee bezig als talentvolle meisjes hun hele toekomst ondergeschikt maken aan hun hoofddoek”, zo stellen Heremans en Dirk Verhofstadt. Wat is voor de school van belang, de meisjes of de hoofddoek?
“Wie zich bedreigt voelt door wie de macht heeft plooit zich terug op zijn eigen identiteit”. Maar dat staat er niet, wel “Wie zich bedreigt voelt door de moslimsjongens en meisjes, plooit zich terug op zijn eigen identiteit”. Probeer daar maar eens een touw aan vast te knopen. De moslima’s moeten beschermd worden tegen zichzelf en hun eigen (achterlijke) sociale omgeving en zij moeten daarbij gered worden door intellectuele ontwikkeling en de macht die hen een beter (westers) bestaan kan geven, toch als zij zich kunnen losmaken en afzetten tegen hun eigen afkomst en milieu. De voorzitster van de ouderraad Mine Cheeba is op dit punt formeel: “Als vertegenwoordigers van de ouders in de schoolraad hebben helemaal geen weet van sociale druk waartegen onze dochters zogezegd tegen moeten beschermd worden. Als er daadwerkelijke klachten zijn, dan zouden wij die graag inkijken, zodat we samen tot een oplossing kunnen komen” zo stelde zij op 28 juni 2009. Schoolbeleid voeren, ‘democratie aanleren’ en dan zelf de Ouderraad en de Leerlingenraad negeren duidt op een verregaande feitelijke arrogante miskenning van de groep en haar vertegenwoordigers.
Het misogynie(voor islamvrouwen) en het anti-feminisme van Dirk Verhofstadt
“En waar blijven onze zelfverklaarde ‘progressieve’ feministen” zo vraagt de zelfverklaarde liberale proleet zich af? Niet alleen m.b.t. de hoofddoek maar volgens Dirk Verhofstadt blijven deze feministen “blind voor manifeste gevallen van onderdrukking in de vorm van huiselijk geweld, verplichte klederdracht, gedwongen huwelijken, genitale verminkingen en verstotingen die vanwege culturele en religieuze redenen schering en inslag zijn”. Daar mogen die feministen eventjes over nadenken, dat is straffe taal van een straffe intellectuele behoeder van de mensheid tegen culturele en religieuze achterlijkheid. Maar voor Dirk Verhofstadt kan het niet op: “Baas Over Eigen Hoofd (BOEH!) slaagde er zelfs in om te argumenteren dat het hoofddoekenverbod jonge meisjes emancipatiekansen zou ontnemen …zo duwen de BOEH!-fanaten diezelfde meisjes in de door orthodoxe mannen gewenste minderwaardige posities. Het wordt tijd om de schuldige medeplichtigheid van die zelfverklaarde ‘porgressieve’ feministen aan de kaak te stellen… Met hun idolatrie voor de godsdienstvrijheid banen ze de weg voor misogyne types, zoals Iman Nordine Taouil … Nog liever dom houden dan ze bloot te stellen aan die duivelse verlichte waarden zoals het recht op zelfbeschikking en de gelijkwaardigheid van man en vrouw, dat is hun redenering”. De verbeelding van Dirk Verhofstadt is blijkbaar sterker dan zijn denkkracht en rechtsgevoel. Hoofddoekverbod in onderwijs en op de werkplaats tast juist het zelfbeschikkingsrecht aan in de mogelijkheid onderwijs te volgen en volwaardig te werken. Wat hij over de Iman zegt is, zoals bij Heremans ongehoord en volledig misplaatst.
“Graag een debat op basis van argumenten en niet op basis van stemmingmakerij en selectieve blindheid” reageert Meyrem Almaci nog veel te vriendelijk in DM van 30/06.09. En de feministen zijn die al met vakantie? Toch niet want Kitty Roggeman heeft in DM van 01/07/09 een antwoord klaar: “Vrijzinnigen kunnen hun persoonlijke opvattingen hebben over religie, maar kunnen die niet opdringen aan gelovigen.” “Zoals voor “baas in eigen buik” beslist de vrouw, “baas over eigen hoofd” Zelfbeschikkingsrecht, zoals ten tijde van de abortusstrijd.” Maar vooral dit sterke argument: “Ook veel moslimvrouwen willen zich emanciperen via onderwijs, werk of een eigen inkomen dat onafhankelijkheid garandeert. Ook zij willen strijd voeren tegen partnergeweld, tegen verouderde rolpatronen. Of zij dat nu al dan niet loskoppelen van hun religie is niet de kern van de zaak. Ook kristelijke vrouwen kiezen voor emancipatie zonder daarom hun geloof op te geven.” En dan moet ik denken aan m’n moeder die na enkele jaren bij de KAJ van Cardijn te werken, waar ze m’n vader leerde kennen, eind dertiger jaren naar de KAV is overgegaan om de Practische school mee uit te bouwen, en de “vrouw aan de haard” met groot kindertal na de oorlog haar plaats naast de man te geven. M’n tante is tot haar pensioen in 1972 boekhoudster geweest bij de KAV en heeft mee de evolutie gevolgd en aan ons doorgegeven van een beweging wiens maatschappelijke en emancipatorische kracht niet genoeg kan beklemtoond worden. Waarom aan de moslimvrouwen en hun organisaties misgunnen of miskennen wat de huidige samenleving aan positieve waarden en emancipatie heeft meegekregen van de voruwenorgansiaties in de kristelijke en socialitische organisaties. Want het is juist de minachting, waarvan zij altijd het voorwerp geweest zijn in hoofden van de altijd aanwezige verlichte (verstokte) geesten, die zich nu opnieuw reproduceert tav de moslim-vrouwen en hun bewegingen en hun eis om erkenning, respect en betrachtingen, met inbegrip van hun geloof. “Vrijzinnig fanatisme is even erg als het religieus fanatisme. Het argument dat moslims ons binnenkort hun regels zullen opleggen is lachwekkend, want een drogreden. Het is puur paternalisme om te spreken in naam van de moslima’s en te beweren dat zij niet weten waar hun bevrijding ligt”, zo besluit Kitty Roggeman.
“Hoog tijd om hoofddoek in alle scholen toe te laten”
De opinietitel van Dirk Verhofstadt in DM van 29/06/09, werd uitgesmeerd op twee lijnen over de ganse bladbreedte: “Hoog tijd om hoofddoek in alle scholen toe te laten” staat er dus niet maar wel “Hoog tijd om hoofddoekenverbod op alle scholen toe te passen” de omkering van slachtoffer en dader, de samenleving en haar denktanken die het noorden (of zuiden) kwijt zijn, het verraad aan het belang van de arme, de onderdrukte, de onvermogende islammigratie die de middelen niet had een eigen onderwijsnet op te bouwen, het onvermogen ook om de maatschappelijke tegenstelling in haar juiste dimensie te zien. De katholiek met z’n kruisje in katholieke scholen, de jood met z’n keppeltje in de joodse scholen, en de moslim, miskend en zonder recht op volwaardig onderwijs in een kader dat z’n religieuze eigenheid respecteert. Het ontbreken van een islamnet breekt nu zuur op maar is meer dan ooit een noodzaak om de maatschappelijke evenwichten te behouden en de grondwettelijke (persoonlijke) vrijheden in de praktijk te respecteren.
Dat het gerecht uitsluitsel geeft: gelijk recht op godsdienstig omkaderd onderwijs
Of moeten de hoogste rechterlijke instanties beslissen om het dragen van een hoofddoek in het gemeenschapsonderwijs toe te laten, en bij uitbreiding in alle netten, want gefinancierd door de overheid, zolang er geen volwaardig alternatief ontwikkeld is onder vorm van een uitgebouwd en islam onderwijsnet. Het zou de katholieken, het Israëlisch consistorie, het humanistisch verbond, de vrijdenkers sieren wanneer zij zich achter deze grondwettelijke gewaarborgde vrijheid zou scharen, die voor katholieken en joden volledig gewaarborgd is en waar de moslims meer en meer van uitgesloten zijn en worden.
Komt het licht (weer) van Marx
Waarom luistert men in deze bijvoorbeeld niet naar Marx, zoals men nu opnieuw doet wat de financieel, economische crisis betreft.” De religieuze ellende is enerzijds een weergave van de werkelijke ellende en anderzijds een protest tegen de werkelijke ellende. Religie is een verzuchting van de onderdrukte, het gemoed van een harteloze wereld, het spook van een geestloze toestand. Ze is het opium van het volk. De opheffing van de godsdienst als een bedrieglijk geluk van het volk is de eis/uitdaging voor zijn werkelijke geluk: de eis om het bedrieglijke van zijn toestand op te heffen, het is de eis/uitdaging de toestand op te heffen die deze illusie nodig maakte. De kritiek op de godsdienst is evenzo in de kern een kritiek op het tranendal waarvan de godsdienst de stralenkrans is.” www.dober.de/religionskritik/marx1.html . Marx stelt dus niet de godsdienst zelf op te heffen of terug te dringen, maar om de toestand op te heffen die ‘deze illusie’ mogelijk maakt. Religie is een verzuchting van de onderdrukte, het gemoed van een harteloze wereld… Kritiek op de godsdienst is daarom ook kritiek op het tranendal waarvan de godsdienst de stralenkrans is. Kan het poëtischer en concreter gezegd? Godsdienstige symbolen ontnemen is dan niet alleen de uitdrukking ontnemen om het leven draaglijk te maken, maar is ook een miskenning van de betekenis van de godsdienst als teken van verzet tegen onrechtvaardigheid, miskenning, en onderdrukking. Met een hoofddoekverbod zet men zich in wezen aan de kant van de onderdrukker, de economische en politieke macht en de verantwoordelijken voor de ongelijke verdeling van goederen en diensten en het verbod voor de mensheid om zich vrij te verplaatsen. Heremans en Verhofstadt en al wie zij gewild of ongewild vertegenwoordigen, desolidariseren zich van de slachtoffers van uitsluiting, en zetten zich daarmee (voor de zoveelste maal) aan de verkeerde kant van de geschiedenis.
En wat is de volgende stap
Dirk Verhofstadt zet al een verdere stap door een hoofddoekverbod af te kondigen in de toekomstige islamscholen. “En wat te denken van hun dreigement om desnoods moslimscholen op te richten waardoor meisjes met hoofddoek naar school kunnen blijven gaan? … Het wordt hoog tijd om het verbod op hoofddoeken in alle scholen toe te passen” ook in de toekomstige islamscholen, die voor hem een ‘dreigement’ zijn, ook al gaat het om het om een elementair democratisch recht.
Wanneer wordt het kinderverzorgsters en dokters verboden consultaties voor Kind en Gezin met hoofddoek te doen, of dokters die in hun wacht, dus in een publieke setting, hun hoofddoek niet meer mogen ophouden, of werknemers met hoofddoek die uit ziekenhuizen, gehandicaptenvoorzieningen, bejaardenhomes en kinderzorg geweerd worden en vakbonden en middenveldorganisaties waar loketpersoneel of medewerkers, hun hoofddoek moeten afleggen. Of is dit al het geval misschien? Wanneer komt het dragen van de hoofddoek op straat ter discussie, de nieuwe intellectuele klasse en een bepaald soort vrijzinnigheid gaat nog veel werk hebben om de samenleving “zuiver” te houden.
Jan Hertogen, socioloog
www.npdata.be
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Met goedkeuring heb ik het artikel gelezen. Fijn dat een organisatie zoals HVV reageert. Jaren ben ik als leermeesteres n.c.-zedenleer geconfronteerd geweest met dergelijke problemen en zelden heb ik steun gekregen van hogerhand! Hopelijk komt er nu een echt open politiek debat. Het is de hoogdte tijd.
Vicky Eykmans
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik vraag me af in hoeverre België tolerant moet zijn tov de hoofddoek. Wat doen we als een afrikaan met een peniskoker in Belgie komt wonen en hij loopt hiermee over de Brusselse markt? Dan zeggen wij "ja we leven in een democratisch land"??
Ik ben zelf als 15 jarige uit Suriname in België komen wonen. Dat is 37 jaar geleden, dus ik weet wat discriminatie is, maar met een hoofddoek op vraag je zelf om problemen. Neem belgie zoals het is en doe je hoofddoek binnenhuis op. Veel succes met je programma.
Vriendelijke groeten
tjitra
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Jullie bijdrage "Hoofddoekverbod is niet het einde van de wereld" is
mij bijzonder goed bevallen. Het is een zeer doordachte analyze waarin
jullie er schitterend in slagen de polarisatie uit de weg te gaan. In plaats van te confronteren leggen jullie een aantal waarden op een balans. Jullie wijzen er op dat het uit evenwicht raken van die balans de kiem van het conflict is. Schitterend hoe vrijheid van godsdienst en godsdienstbeleving aan beide kanten van de weegschaal geplaatst worden.
Het is bovendien een standpunt waar het vrijzinnig humanistisch gedachtengoed goed tot uiting gebracht wordt. Laat ons hopen dat veel vrijzinnige humanisten die met het hoofddoekendebat kampen (en dat zijn er vrij veel, bemerk ik hier in onze kringen) uit jullie bijdrage inspiratie kunnen putten.
Met vriendelijke groeten,
Bernard Decock
PS. De zin " ... en pas van hun twaalfde dat ze van de apen afstammen?" is niet geheel correct. Volgens de evolutietheorie hebben apen en mensen gemeenschappelijke voorouders. Strikt genomen stammen we dus niet van de apen af
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Veel feministen die in de jaren zeventig en tachtig met de slogan "Baas in eigen buik" het recht op abortus opeisten, verdedigen nu het standpunt van "Baas over eigen hoofd", waarmee Boeh!, VOK en Groen! het recht opeisen voor moslimvrouwen om een hoofddoek te dragen in het onderwijs en op het werk. Dat wekt verbazing. Want het gaat hier toch om een heel andere kwestie en een heel andere context. Wat doet feministen dan de kant kiezen van gesluierde moslimvrouwen?
Voor ons is het duidelijk: het gaat over hetzelfde principe, namelijk het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen. Het tweede element van de slogan luidt: "De vrouw beslist
Wat abortus betreft, richtte de strijd zich tegen de christelijke moraal en de rechtse politieke krachten die, in naam van de religie, elke wetswijziging tegenhielden. Twintig jaar heeft het geduurd voor men eindelijk de stem van een grote meerderheid van vrouwen liet doorwegen en abortus op verzoek van de vrouw mogelijk werd. De vrouw beslist, eindelijk. Dat tastte de vrijheid van gelovige vrouwen niet aan. Niemand is verplicht in geval van ongewenste zwangerschap voor abortus te kiezen. De vrijzinnige organisaties, liberale en linkse politieke partijen en vakbonden hebben deze strijd mee gedragen en dat was goed.
Maar op andere terreinen was de emancipatiestrijd geen antireligieuze strijd, zoals vrijzinnigen het nu wel eens willen laten uitschijnen. Gelijk loon, betere onderwijskansen, doorbreken van rolpatronen, meer politieke vertegenwoordiging, strijd tegen partnergeweld en verkrachting, dat waren eisen die door de hele vrouwenbeweging gedragen werden, vrijzinnigen én christenen. Het was een politieke strijd die tenminste op papier het gelijkheidsideaal ingang heeft doen vinden. Dat er in de praktijk nog altijd sprake is van flagrante achterstelling op veel gebieden is voldoende aangetoond door karrenvrachten studies en statistieken. Patriarchale structuren zijn verre van verdwenen en onder het neoliberalisme hebben vrouwen niet de verhoopte gelijkheid en economische onafhankelijkheid kunnen bereiken die feministen graag gerealiseerd wilden zien.
Emancipatie versus geloof
Het is dus fout de gelijkheid van man en vrouw als een verworvenheid van onze "cultuur" voor te stellen, om vervolgens minderheidsgroepen in onze samenleving ervan te beschuldigen die gelijkheid (nog) niet bereikt te hebben. Dat zij dat soms op een andere manier willen realiseren is hun goed recht. Maar het gaat fundamenteel over precies dezelfde eisen. Ook veel moslimvrouwen willen zich emanciperen via onderwijs, werk of een eigen inkomen dat onafhankelijkheid garandeert. Ook zij willen strijd voeren tegen partnergeweld, tegen verouderde rolpatronen. Of zij dat nu al dan niet loskoppelen van hun religie is niet de kern van de zaak. Ook christelijke vrouwen kiezen voor emancipatie zonder daarom hun geloof op te geven. Vaak gaan ze de strijd aan tegen de kerk en haar instellingen en geven ze een persoonlijke invulling aan hun geloofsbeleving.
Een voortdurende maatschappelijke dialoog moet het mogelijk maken om tot democratische afspraken te komen, waarbij de mensenrechten en het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen de leidraad moeten zijn. Vrijzinnigen kunnen hun persoonlijke opvattingen hebben over religie, maar kunnen die niet opdringen aan gelovigen. Men kan niemand bevrijden tegen zijn of haar wil in. Mensen moeten zichzelf bevrijden, zelf kunnen bepalen hoe ze dat zien. Zelfs als dat niet altijd gebeurt op de manier zoals anderen denken dat het moet.
Drogreden
Vrijzinnigen hebben een
jarenlange strijd gevoerd om precies deze keuzevrijheid te
verkrijgen, om zich niet de wet
te laten dicteren door de katholieke kerk en haar instellingen, om zich niet te moeten onderwerpen aan dogma"s. Willen zij de moslims nu hun visie en moraal opleggen? Vrijzinnig fanatisme is even erg als
religieus fanatisme.
Het argument dat moslims ons binnenkort hun regels zullen opleggen is lachwekkend, want een drogreden. Het is puur paternalisme om te spreken in naam van moslima"s en te beweren dat zij niet beseffen waar hun bevrijding ligt. Vrijzinnigen mogen niet in die val trappen in de naam van die fel bevochten vrijzinnigheid.
In dit debat wordt graag geschermd met de waarden van de verlichting. Godsdienstvrijheid is er een van, en het is een fundamenteel mensenrecht. Dat geldt ook ten aanzien van moslims. Godsdienstvrijheid houdt ook het recht in om voor je religie uit te komen. En als dat met een hoofddoek is, moet dat kunnen, ook al is dat niet de keuze van de meerderheid van de bevolking.
De vrouw beslist, baas over eigen hoofd. Zelfbeschikkingsrecht, zoals ten tijde van de abortusstrijd.
Vrijzinnigen hebben jaren strijd gevoerd om zich niet de wet te laten dicteren door de katholieke kerk,
om zich niet te moeten onderwerpen aan dogma"s. Willen zij de moslims
nu hun visie en moraal opleggen? Vrijzinnig fanatisme is even erg
als religieus fanatisme
Kitty Roggeman - DM 01/07/2009
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Reactie op stelling van Kitty Roggeman:
De ‘feministe’ Kitty Roggeman gaat nu wel heel erg kort door de bocht.
Ze fulmineert liever tegen de vrijzinnigen dan een weloverwogen standpunt in te nemen over het dragen van een hoofddoek.
‘Baas over eigen buik’ werd niet gesponsord door mannelijke geestelijken uit verre oorden en dan de vergelijking maken met ‘baas over eigen hoofd’ is wel heel erg naïef en van de pot gerukt.
Dat ze maar eens te rade gaat bij de moslima’s Wassila Tamzali(Unesco), Khalida Messaoudi-Toumi(Algerijnse politica) of Irene Khan(Amnesty International).
Ik lees in haar brief nergens commentaar op de mannelijke imam die de moslima’s oproept om thuis te blijven. Op deze manier laat ze alle dappere moslima’s zonder hoofddoek in de kou staan i.p.v. deze groep vrouwen te ondersteunen in hun strijd om emancipatie.
Kitty Roggeman negeert dat het dragen van de hoofddoek een uiting is van een macho-cultuur en niet van een religie. Dat is intellectueel oneerlijk.
Dat niet alle feministen de kant kiezen van de gesluierde moslima’s(een extremistische minderheid op wereldvlak) lees je in ‘Emma’, een duits feministisch tijdschrift.
Al in 2003(juli-augustus) schreef Alice Schwarzer een helder editoriaal (http://www.emma.de/677.html) over dit fenomeen.
May Van Rooy
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Reactie op stelling van Kitty Roggeman:
In haar repliek op de stellingnamen van Dirk Verhofstadt, Rik Pinxten & Björn Siffer argumenteert Kitty Roggeman in essentie dat het debat geen kwestie is van godsdienstigheid/vrijzinnigheid of conservatisme/progressiviteit maar enkel gaat over het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw.
In een ruk wordt dit dan tevens gelijkgesteld aan de emancipatorische strijd voor het recht op abortus. Die vergelijking loopt echter volkomen mank door het negeren van de maatschappelijke context.
1 Het recht op abortus was/is een recht betreffende het privé-leven. Het hoofddoekendebat gaat niet over het recht op het dragen van een hoofddoek in privé-omstandigheden of zelfs niet in de openbare ruimte. Het gaat over het dragen ervan als symbool bij het uitoefenen van specifieke openbare functies & bij specifiek openbaar georganiseerde activiteiten (het volgen van door de gemeenschap gefinancierd onderwijs).
2 De strijd voor het recht op abortus was in sterke mate feministisch omdat deze inging tegen een dominante patriarchale opstelling. Het kan moeilijk worden ontkend dat de hoofddoek echter net wordt opgelegd door een dominante patriarchale groep van fundamentalisten. Dat sommige vrouwen dit overnemen om andere objectieven te bereiken verandert daar niets aan, integendeel het zorgt voor het behoud van die eis en zorgt objectief voor een verdere verspreiding ervan. Dit is dus géén emancipatorische strijd tot bevrijding van een juk, maar gebruik maken van een dominante gedragscode als middel om andere objectieven (emancipatie) te bereiken. Men zou uiteraard een discussie kunnen voeren over het tactische gebruik van de hoofddoek en de maatschappelijk - politieke opstelling daartegenover, maar in de polemiek waarover het hier gaat, wordt een principiële argumentatie gevoerd. Het symboolkarakter dat de hoofddoek ondertussen heeft gekregen maakt dit overigens nauwelijks te vermijden.
3 In de strijd om het recht op abortus stond de emancipatiestrijd binnen de eigen gemeenschap centraal. In het hoofddoekendebat staat niet de emancipatiestrijd binnen de eigen gemeenschap centraal, maar wordt juist de loyauteit (volgens sommigen 'onderwerping') aan de opgelegde (interpretatie)codes van de eigen gemeenschap ingeroepen.
Naast het zelfbeschikkingsrecht wordt door Roggeman tevens de godsdienstvrijheid als fundamenteel recht opgevoerd "en als dat met een hoofddoek is moet dat kunnen". Ook dit principe wordt hier verabsoluteerd én uit zijn maatschappelijke context (van openbaar onderwijs) gerukt. Dan kunnen de moslims net zo goed argumenteren dat evolutietheorie in het onderwijs niet mag worden aangeleerd als enige valabel wetenschappelijk onderbouwde visie en niet langer zou thuishoren in de verplichte eindtermen.
De repliek van Kitty Roggeman is kortom een schoolvoorbeeld van principieel fundamentalistisch denken en argumenteren.
Rob De Vries
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Beste,
Hoofddoeken principieel verbieden kan volgens mij niet, omdat het een inbreuk is op de individuele vrijheid. Het mogen dragen van een hoofddoek kan echter evenmin principieel worden afgedwongen. Als er technische of praktische redenen zijn, in een vak op school of op de werkvloer, om de hoofddoek te verbieden dan gaat dat voor. Ik geloof niet dat men in zonde leeft als men dan geen hoofddoek draagt, tenzij iemand dat kan bewijzen. Wanneer de hoofddoek gedragen wordt onder sociale druk is er ook een inbreuk op de
individuele vrijheid. Een school die dit vaststelt en het in strijd acht met haar project moet kunnen ingrijpen.
Werner Donné.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wil je ook een reactie plaatsen, stuur dan een mailtje naar
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, je hebt Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
|
