Opname: 24.04.08

Uitz.: 28.04.08

Samenst.: KVD

Muziek: 20” Gallardas Lucas Ruiz de Ribayaz The Harp Consort 05472 77810 2

Inderdaad, Frank, want een van de eerste feesten is dat van TVK Tienen. Dat had plaats op 12 april. En ik ging alvast eens kijken hoe een en ander daar verloopt. Ik volgde de voorbereidingen en had een praatje met enkele feestelingen. En die stellen zichzelf zo meteen ook even voor.

*** Ik ben Lisa. Ik doe graag dansen en blokfluit. Ik ben Wiske en ik ga heel graag naar de clownschool. Ik ben Jenne en ik dans heel graag. Ik ben Valerie en ik dans ook heel graag. Ik ben Nora en ik doe heel graag basket. Ik ben Milan en ik doe graag keyboard. Ik ben Cynthia en ik ga graag naar de scouts. Ik ben Fien en ik lach graag. Ik ben Gus en ik drum graag. Ik ben Bram en ik voetbal graag. ***

Morgen groot feest, denk ik, hé?Wat voor een feest wordt dat?

Feest van de Vrijzinnige Jeugd.

Een feest waarbij je eigenlijk viert dat je groter wordt en dat je volwassener wordt. En we moeten allemaal iets doen wat we goed kunnen. En dan, ja, zo …

Kun jij eens uitleggen wat dat betekent, vrijzinnig?

Ja, allee, ik ben niet zo slim, hé. Dus dat vrijzinnig, dat betekent dat je niet gelooft in God, en eigenlijk in niets gelooft, maar gewoon in je eigen mening en zo. Dat leren wij bij zedenleer. Ja, zedenleer is daar dus een ander woord voor. Dat is het eigenlijk zo een beetje.

In niets geloven, zeg je. Kan dat?

Neen, neen, dat bedoel ik niet. Maar niet in goden en zo. Ik bedoel wel in je eigen geloven en zo of in andere mensen geloven. Iets waar je in gelooft gewoon. Misschien ook eens zeggen waar jij dan in gelooft.

Ik geloof eigenlijk vooral in mezelf. Dat ik iets goed kan en dat ik heel zelfverzekerd ben.

Heel zelfverzekerd ... Goed. We gaan eens kijken naar dat feest van morgen. Je mag er natuurlijk nog niet te veel van verklappen, hé, maar daar gaat waarschijnlijk van alles gebeuren?

Eerst hebben we de ceremonie, maar dat is niet echt een ceremonie. Dat is meer doen waar je goed in bent. Dan volgt de receptie. Dan mag je eten en drinken. En dan, om ik weet niet om welk uur, eten. En dan mogen we buiten spelen en al. Dus wel leuk. Disco. De disco ook nog om te dansen ’s avonds.

Jullie gaan allemaal wel naar verschillende scholen, dacht ik? Zo een FVJ, daar komen meer kinderen bij elkaar die van verschillende scholen zijn. Hebben jullie hier dan ook nieuwe vriendjes gemaakt?

Jazeker. Ja, allee, ik bedoel dat we toen op weekend zijn gegaan en dan krijg je wel een hechte band met die groep en zo. Ja, daar waren soms ook wel buitenbeentjes die zo weglopen en dan moet je die wel gaan zoeken en zo. Dat was niet echt leuk, maar uiteindelijk was het toch een heel leuk weekend.

Zeg, morgen zal er heel veel volk in de zaal zitten. Wie zullen er allemaal zijn?

Mijn ouders, mijn … ik mag niet ‘bomma’ zeggen, mijn ‘oma’, mijn opa, en mijn peter en meter. Mijn over… nee, nee die komt niet. Ja, nog allemaal familie. Er zijn er bij die ik zelf nog nooit gezien heb. Dus pft … Zo, als ze maar cadeautjes bij zich hebben.

Ha, jij doet het voor de cadeautjes, hé. Waarom doe jij het eigenlijk?

Gewoon voor de fun. Allee, dat is … Je leert nieuwe mensen kennen en, ja, het is ook leuk. Ik vind het hier leuker dan op school. Omdat je hier mag doen wat je wilt doen. Allee …

Ja, voor een deel ook omdat mijn zus het deed, omdat zij 11 jaar geleden ook dit feest heeft gedaan en dus vond mama het wel leuk dat ik daar ook aan mee zou doen. Maar ik doe het eigenlijk voor mezelf en ik doe het ook voor de fun. Want ik leer heel graag nieuwe vrienden kennen en kinderen die misschien volgend jaar naar het middelbaar gaan. Waar ik naartoe ga. Dus …

De stoelen zijn nu nog leeg, daar gaan morgen misschien allemaal mensen op zitten. Zijn jullie niet een beetje zenuwachtig?

Nee, niet echt nee. Ik toch niet.

Ik ben een beetje zenuwachtiger dan anders, maar voor de rest komt dat wel allemaal in orde.

Wel, nu ben ik nog totaal niet zenuwachtig, maar tot op de laatste minuut plas ik bijna in mijn broek.

De cadeautjes, de nieuwe vriendjes en de fun … Daarvoor doen ze het, maar ook voor de betekenis van het feest, natuurlijk. Dat waren nog enkele feestelingen van het FVJ Tienen. Feest dus, maar dat vraagt uiteraard ook heel wat voorbereiding. En daar zijn nogal wat mensen bij betrokken, maar het gedeelte samen met de kinderen gebeurt toch vooral door Josiane Uyttebroeck en Johan Pauwels. En daarover praten we nog even verder met Josiane, of zoals ze zelf liever wil: Joske.

Wij vieren op onze manier eigenlijk de overgang van het kind﷓zijn naar het volwassen﷓worden. Puberteit zit er uiteraard ook tussen. Het zijn de12-jarigen die in het 6de leerjaar zitten. Dus is het ook een beetje het afscheid van de lagere school dat wij willen vieren. En de grote stap naar de middelbare school. En dat zullen wij allemaal samen morgen vieren.

Wat staat er zoal op het programma dan?

Wij hebben een officiële plechtigheid. Het officiële gedeelte waar we ons een beetje, als ik dat woord mag gebruiken, gaan ‘bezinnen’, en dat is een beetje het serieuze gedeelte. Maar tussenin brengen de kinderen een werkje van zichzelf, of iets wat ze graag doen van hun hobby. Dat kan gaan van drum tot dansen, tot jumpen, tot een mooi gedicht, tot een toneelstuk. Dat is heel gevarieerd en ze doen dat heel graag en wij zien heel graag wat ze brengen, natuurlijk.

Ja, ik heb een stukje van de generale repetitie meegemaakt. De kinderen waren blijkbaar heel enthousiast, hé?

Enorm. Het hangt af van jaar tot jaar. En dit jaar zijn zij enorm gedisciplineerd en het is een vrij leuke groep. Meer meisjes dan jongens. Ik weet niet waarom. Misschien daarom dat die discipline er zo is.

Wat is volgens jou het belangrijkste kenmerk van dat FVJ hier in Tienen? Wat is uiteindelijk de eigenheid van dit feest?

Dat op die dag de kinderen in het middelpunt van de belangstelling staan. Dat ze ook natuurlijk begrijpen waarom ze het doen, niet alleen voor de cadeautjes die ze zullen krijgen, of dat ze zien bij de klasgenootjes: "Ha, die doen hun communie en die gaan naar Disneyland en die gaan ik weet niet wat," dus dat ze ook iets in de plaats hebben. Zo denken zij er ook over. Maar ook de echte basis waarom ze hier zijn. Dat vind ik heel belangrijk. En ik denk wel dat ze het weten. Ze beseffen het wel. En het doel is ook, natuurlijk, dat ze volgend jaar, als ze in het middelbaar zitten, opnieuw zedenleer zullen volgen, hé.

Als je zo naar de voorbereiding gaat kijken, hoe pak je dat dan aan? Want dat is niet evident, hé, om in dit geval een aantal kinderen bij elkaar te brengen die elkaar eigenlijk niet kennen en die toch iets samen moeten gaan doen? Hoe doe je dat?

Wij zijn 4 woensdagnamiddagen samengekomen. De eerste woensdag is natuurlijk aftasten, zoeken: wat wil je doen, wat kun je doen, wat doe je heel graag? Wij dwingen de kinderen absoluut niet. Er zijn er die ballet doen, er zijn er die – ik weet niet – modernere dansjes doen en dan zien wij graag ballet, om een beetje een zachter moment in de zaterdagnamiddag te hebben tijdens die plechtigheid, maar dan kiezen zij toch voor een hiphopnummertje, of hoe noemen zij dat tegenwoordig? Ja, dan kiezen zij voor het nummertje dat zij zelf willen, natuurlijk. Dus ik dwing ze zeker niet en ze doen wat ze graag doen. Dan wordt het ook met enthousiasme gebracht, natuurlijk.

Het gaat om de kinderen… Maar uiteindelijk kun je ook eens denken aan de ouders. Op welke manier zijn die erbij betrokken?

De meeste mensen weten niet wat het inhoudt. Dat ervaar ik telkens als het feest afgelopen is. Dan komen de mensen ons proficiat wensen en zeggen ze: "Wow, prachtig feest, maar dat wist ik niet dat dat zo was. Ik had nooit gedacht dat het …" En ja, we hebben ook ergens een gevoelige snaar geraakt en dat appreciëren ze wel. En ook wat de kinderen brengen uiteraard, hé.

Het is de twaalfde keer dat je het dus doet. Toch nog een beetje zenuwachtig?

Telkens weer, omdat je iedere keer voor verrassingen komt te staan, niet alleen wat de organisatie betreft, maar ook van de spontaneïteit van de kinderen kun je van alles verwachten, maar meestal loopt het toch altijd wel goed af.

Josiane Uyttebroeck, samen met Johan Pauwels de coach van de kinderen bij de voorbereiding van het FVJ. En wij de volgende dag naar het eigenlijke feest. Daarvan laten we u even de verwelkoming horen door TVK-voorzitter Brigitte Corten. En een veelzeggend gedichtje dat toont dat de kinderen weten waar de klepel hangt. Of toch bijna …

***

Geachte dames en heren, beste vrijzinnige vrienden. Mag ik u namens het bestuur van TVK van harte welkom heten op dit 34ste FVJ in Tienen. Zo dadelijk zullen hier achter mij 10 jonge mensen plaatsnemen die voor u samen met hun begeleiders een complete voorstelling gecreëerd hebben. Dat is wel een huzarenstuk als je bedenkt dat de meesten elkaar pas een goede maand geleden leren kennen hebben.

***

Seks, vrijen en die dingen, Bloot en zo, En zoenen ook, Doen alsof je er iets van afweet, Wolkjes, sigarettenrook Als je ouders maar wat zeiden Wil je echt dat ze dat doen? Dat je pa zegt: "Hoor eens jongen, seks is heus meer dan een zoen"? En je moeder, heel voorzichtig over baby’s en zo meer Ach nee, laat maar want tenslotte weet je het wel, Zo ongeveer.

Zo ongeveer weet ie het dus wel, maar toch al duidelijk op de juiste weg. Zo, dat was nog het FVJ van Tienen.