Home arrow Onze Media arrow Radio/ Tv arrow Children of the street - Feest van Europa
Children of the street - Feest van Europa
HVW – HVR

Uitz.: 16.05.2011
Opn.: 12.05.2011
Real.: Frank Stappaerts/Karel Van Dinter

Children of the street/WF: Feest van Europa

Beginwijs
--
Goedenavond en welkom in HVW. Straks een bijdrage van het WF, en dat wordt een bezoek aan de Europese instellingen. Maar starten doen we met "Children of the street", de jaarlijkse zanghappening voor jongeren. Die vond vorige donderdag plaats op de Antwerpse Grote Markt, maar zal later herhaald worden op vijf verschillende locaties in Vlaanderen. Anderhalf uur lang zongen en dansten zo'n drieduizend kinderen om uiting te geven aan hun verlangen naar vrede en verdraagzaamheid. Dit jaar deden ze dat in solidariteit met de kinderen van Vietnam, waar een school financieel wordt ondersteund. Wij bezochten, een week voor het grote gebeuren, een oefenklas op woensdagnamiddag, en meester Oscar Dirk Bohnen was onze gastheer.

"Omgaan met je eigen … Wat moet er dan komen? Omgaan met je eigen … Ja natuurlijk, maar zeg het eens luid! Omgaan met je eigen … vrijheid. Dat is heel belangrijk, hé. Vorige week heb ik verteld dat jullie iets zouden kunnen vertellen over ons project en wat we doen. Als Frank seffens een paar vragen stelt, antwoord dan gewoon. Je ziet, dat is een heel lieve mens, dat is een heel lieve microfoon, dat is een heel lief opnameapparaat. Zijn er kinderen die daar rekening mee gehouden hebben, die toch wel eventjes hebben nagedacht? Of zijn jullie vergeten wat ik vorige week heb gezegd? Een beetje vergeten ja, natuurlijk. Maar, dat komt ook Frank, wij zingen graag, maar wij doen dat niet om wereldsterren te zijn. Wij zingen voor een betere wereld. Wij proberen toch een druppeltje toe te voegen aan alle mensen van goeden wille, zal ik maar zeggen."

- Vrede, vrede, hoe zal het klinken?

"Met de beiaardier van 't stad? Ja, die gaat spelen en wij antwoorden met onze olievaten. Maar waar heb jij al die olievaten vandaan? Driehonderd! Driehonderd olievaten en daar gaan zeshonderd kinderen op trommelen. Ik heb die niet zelf gemaakt, die olievaten, hé mannen. Nu, ik wou eigenlijk vandaag het rijtje aflopen, want binnen een week is het toch bijna, volgende week donderdag, dan gaan jullie schitteren op de Grote Markt. Beste gezicht bij, beste stem. Jullie moeten niets speciaals aandoen, we zijn gewoon kinderen. We hebben wel T-shirts! Als jullie willen, dat is wel mooi, natuurlijk ja. We hebben er nieuwe, hé! Ieder jaar nieuwe."

- We zijn hier allemaal samen. Je weet dat het project dit jaar gaat over ...?

"Een school in Vietnam, dat klopt. Wie weet er nog meer over? Wat is er speciaal aan die school? Ja, een school voor dove kinderen. En wat gaan we proberen te doen? We gaan proberen om die school beter te bevoorraden met technisch materiaal zodat ze die kinderen beter kunnen vooruithelpen. Dat staat in onze kinderkrant. Prima!"

- Vandaag zijn wij hier samen, jullie zijn hier samen, woensdagnamiddag om te oefenen voor de grote happening "Children of the street". Wie kan mij eens vertellen wat dat juist is? "Children of the street", waarover gaat dat?

""Children of the street" is een organisatie om scholen en kinderen te helpen die arm zijn of iets hebben. Wij zamelen daar geld voor in, voor andere landen. Dit jaar zamelen we geld in voor Vietnam. Daar is een school voor gehoorloze kinderen en die krijgen technische apparaten van ons, allee, daar gaat hetgeld naartoe."

- Hoe komen jullie aan dat geld?

"Wij zingen bij optredens. Bijvoorbeeld op de Grote Markt, dacht ik. Dat is het. Donderdag. We zamelen geld in door mensen die komen, die moeten, allee, die school betaalt dan altijd ook een stukje voor "Children of the street".

- "Children of the street" zelf is een grote zanghappening. Wat staat er allemaal op het programma? Ik hoorde daarnet al iets over olievaten.

"Wij gaan eerst, voor we gaan zingen, op olievaten trommelen, samen met de stadsbeiaard, want de stadsbeiaard gaat dan iets spelen. Daarna gaan wij liedjes zingen. Driehonderd olievaten, en je kunt ook zumbadansen, haha. En achteraf gaan wij zingen, haha."

"Wij gaan dertien liedjes zingen, vooral over vrede en over hoe de wereld eigenlijk beter zou moeten. We hebben ook een liedje dat "Children of the street" heet. Dat zingen we elk jaar en dat heeft meester Dirk verzonnen toen hij nog heel jong was. Dat zingen wij dus elke keer."

- Het project in Vietnam. Iemand heeft het al genoemd, waarover gaat dat precies? Je gaat centen opsturen, of materiaal opsturen, wat is de bedoeling?

"Wij gaan centen inzamelen met zingen en dan gaan we het doorsturen, allee, dan wordt dat een cheque of zoiets en dan gaan we dat aan Vietnam geven, dan technische apparaten en zo gaan wij dan kopen, en dan kunnen die beter horen, die dove kinderen."

"Ik doe mee aan "Children of the street" omdat ik zingen heel leuk vind. Ik vind dat ook erg voor die arme landen, dus ik wil daar heel graag geld voor inzamelen. Ik doe mee aan "Children of the street" omdat ik het leuk vind om te zingen. Ik help graag voor andere mensen. Ik doe het ook, ja, dat was eigenlijk begonnen omdat ik ook graag zing, maar nu is dat eigenlijk ook om meerdere redenen gekomen dan alleen graag zingen. Ik vind het ook gewoon een goed project. Elk jaar! Ik doe ook mee omdat ik zingen wel leuk vind en ik wil ook de arme kindjes steunen. Ik doe mee omdat ik vind dat het heel erg is dat mensen belangrijke dingen niet kunnen betalen of zo, of krijgen, zoals bijvoorbeeld zoiets om te horen en ik hou ook van zingen, en daarom vind ik dat leuk. Ik vind ook zingen leuk en zo, dan is dat zo leuk dat je dan op een podium kunt staan… Dan is dat leuk, hé."

"Wel Frank, het is nu al het achttiende jaar dat we "Children of the street" doen. Dus dat is toch al behoorlijk wat. Ik begin ook al een beetje op leeftijd te komen. Gelukkig zijn de muzikanten allemaal heel jong. De kinderen van het koor zijn lagereschoolkinderen en enkele kinderen van het middelbaar die meezingen en ons ondersteunen. Want daar gaat het eigenlijk om, om jongeren. Dit jaar werken we ook een beetje samen met Antwerpen Cultuurjongeren Hoofdstad, of jongeren cultuurhoofdstad van Europa. Daarom zijn er ook overdag activiteiten. In de andere plaatsen zoals Gent, Leuven en Diksmuide doen we dat niet, maar specifiek in Antwerpen wel. In het totaal denk ik dat we dit jaar toch ongeveer 12.000 kinderen bereiken. Dat zijn leerkrachten die inschrijven, nog altijd voor ons project, dat vinden wij natuurlijk heel tof. We werken nog altijd over alle netten heen en elk jaar kijken we toch effe na wie we echt daadwerkelijk kunnen helpen. We blijven een eerlijk project, zoals steeds. En het plezier is er niet uit te kloppen, hé! We zijn beroepsvrijwilligers ondertussen, voor de goede zaak!"

Alle informatie en praktische gegevens van die goeie zaak vind je terug op <www.childrenofthestreet.be>. En zo dadelijk het WF, over Europa, maar eerst nog Children of the street.

MUZIEK

Europa wil dichter bij de burger komen. Daarom was er op 7 mei het Feest van Europa en zetten de Europese instellingen in Brussel hun deuren open. Karel, jij volgde voor ons het bezoek van WF provincie Antwerpen aan die Europese instellingen. Ben je er zelf ook wijzer van geworden?

"Toch wel, Frank. Europa blijft natuurlijk een gigant en soms ook ver van mijn bed, maar daarom was er dus ook die opendeurdag. Mét de nodige animaties en activiteiten in en rond de gebouwen. En, toch wat vreemd, geopend door prinses Astrid. Dit jaar had de opendeurdag als centraal thema "het Europese jaar van de vrijwilliger" en was er ook een debat over kernenergie. Zeer actueel, dus. Meteen ook een gelegenheid voor het Willemsfonds provincie Antwerpen om Europa wat beter te leren kennen. Een en ander in samenwerking met Europa Direct.
Europa is voor velen een bureaucratische moloch, want met indrukwekkende gebouwen, een miljardenbudget en tienduizenden medewerkers. Wat meteen de vraag oproept hoe Europa binnen die dimensies nog democratisch kan functioneren.
Willemsfonds provincie Antwerpen ging het dus van nabij bekijken. Midden in de Europawijk, met druk verkeer alom en vooral veel bouwwerven. Want het is duidelijk: Europa groeit. En ik schoof mee, pikte af en toe de deskundige uitleg op en vroeg enkele deelnemers om een reactie. Dat leverde het volgende op.

*    *
*

- Jeroen, vandaag Feest van Europa. Waarom feest Europa?

"Maandag is het 9 mei. Dat is de Dag van Europa. Zestig jaar geleden heeft Robert Schuman zijn verklaring gedaan aan de andere landen om een Europese samenwerking op te starten. Dat wordt ieder jaar opnieuw gevierd. Het is een soort van geboortedag van de EU. Naar aanleiding van die Dag van Europa, 9 mei dus, organiseert de EU haar opendeurdag in Brussel."

- Je gaat vandaag met een groep op stap. Die deelnemers zullen een hele dag geconfronteerd worden met Europa. Wat is jouw verwachting aan het einde van de dag? Wat wil je hun bijbrengen?

"Ik hoop dat ze een beter beeld krijgen van wat Europa is, doet en voor hen kan betekenen. Er zal natuurlijk ook wel wat propaganda gevoerd worden. Er zullen gadgets uitgedeeld worden. Men wordt ook geconfronteerd met heel grote gebouwen, soms megalomane gebouwen zelfs. Dus ik denk dat ik tegelijkertijd een kritisch en een beter geïnformeerd publiek mee naar huis zal nemen."

- Oké, ik volg je op de voet!

"Goedemorgen iedereen. Ik ben Jeroen Jochems van Europa Direct Antwerpen. Ik ben hier samen met mijn collega Chantal De Backer van Europa Direct Antwerpen. We zijn heel blij dat we jullie via het WF hier hebben gekregen voor de opendeurdag van de Europese instellingen. Wij gaan dadelijk via de bezoekersingang van het Europees Parlement naar binnen, en dat is eigenlijk een uur voordat het brede publiek pas naar binnen mag door de hoofdingang."

*    *
*

"Ik ben Pascale Braeckman, provinciale stafmedewerkster van het WF. Het is zo dat we een tijdje geleden contact hebben opgenomen met Europa Direct met de vraag voor een samenwerking omdat het WF in zijn beleidsplan als een van de doelstellingen opgenomen heeft om meer te werken rond Europa en de Europese gedachte. En om onze afdelingen dus aan te porren om daar iets meer rond te doen van activiteiten."

- Wat verwacht je zelf van deze opendeurdag?

"Ik ben heel benieuwd. Ik ben wel zelf al eens voor een infomoment hier in het Europees Parlement geweest, maar voor de rest weet ik er ook heel weinig over. Dus ik ben echt heel benieuwd."

- Maar Europa, dat zegt jou wel iets?

"Ja, jazeker!"                

*    *
*

"Ik ben Paul Van Hoof, secretaris van de afdeling Putte Beerzel."

- Waarom bent u geïnteresseerd in een bezoek aan de Europese instellingen?

"Wel, ik vond dit een ideale gelegenheid. Ik ben hier nog nooit geweest, maar het interesseert mij uiteraard. En ja, zo'n gelegenheid laat ik natuurlijk niet aan mij voorbijgaan, hé."

- Europa, toch wel een gigant, een beetje een moloch zeggen sommige mensen, bureaucratisch tot en met. Hebt u ook het idee dat Europa eigenlijk toch wel een beetje te ver van uw bed afstaat?

"Ik denk dat we sowieso evolueren naar grotere dimensies. Ik denk dat dat onherroepelijk is en dat we daar samen aan moeten werken om het geheel toch beter werkbaar te maken."

*    *
*

"Ja, goedemorgen allemaal. Hallo, mijn naam is Willem Schulmen. Ik werk hier op de bezoekersdienst en heet u hartelijk welkom hier in het Europees Parlement. Ons huis kun je vergelijken met de Kamer in België, met de Bundestag in Duitsland, met de Tweede Kamer in Nederland, en zo. Wij worden verkozen in heel Europa op één dag. En dan hebben we nog de Raad van Europa, of de ministerraad, raad van ministers, raad van de EU. Dat is de vertegenwoordiging van de lidstaten. We zijn met 27 lidstaten (België, Nederland, Duitsland enz.) en die willen natuurlijk ook altijd erbij zijn als daar iets wordt besloten op Europees vlak. Ja? Dus voorstellen komen van de commissie en dan gaan ze in het Europees Parlement en in de raad van de ministers. Die twee moeten dan onderhandelen over de wet. En als die twee overeenkomen, dan gaat er een wetsvoorstel goedgekeurd worden, en in de meeste gevallen zegt het Europees Parlement: 'Neen, daar zijn we het helemaal niet mee eens!' Dan wordt het niks."

*    *
*

- We zitten hier in het Europees halfrond. Best indrukwekkend, als je het mij vraagt.

"Ja, ik ben onder de indruk. Ik kijk uit naar het debat dat straks zal volgen."

- Kun je je ook voorstellen dat hier eigenlijk belangrijke beslissingen worden genomen voor Europa, maar ook voor de lidstaten en voor de burger?

- Ongetwijfeld! Ik denk dat hier inderdaad heel veel gediscussieerd wordt omdat de visies van de verschillende landen ook sterk kunnen verschillen. Dus voordat je zo'n groep, zeg maar, op één rechte lijn krijgt… ik kan mij best voorstellen dat dat tijd neemt."

- Heb je er een vermoeden van op welke plaats je zit: van welke fractie, van welke parlementariër eventueel?

"Ik hoop dat het van de liberale fractie mag wezen. Dan voel ik mij wel heel goed."

- Van Guy Verhofstadt zal het niet zijn, hé, want die zit meer vooraan.

"Jazeker, ongetwijfeld."

*    *
*

"Mijn naam is Elsa Pauwels, uit Antwerpen. Want ik ben een echte Antwerpenaar. Én Europeaan. In memorie van mijn overleden zoon. Toen die jong was, zei hij altijd, als we vroegen hoe hij zich voelde: 'Ik ben een Antwerpenaar en een Europeaan. En ooit wordt Europa Europa. En de hoofdzetel komt in Brussel!' En dat was dus in 1980. Dus goed gezien, hé. Waar ik het wel heel hard voor heb, is voor die barones Ashton. Die vrouw die steeds haar "vrouw" moet staan tussen alle ministers van Buitenlandse Zaken, van wie de meesten mannen zijn. En zij was nieuw, kreeg het fiat van alleman. Tot nu, de laatste week; nu er problemen zijn met Libië, komt ze een beetje in het gedrang. Zelfs onze minister Van Acker had haar een beetje minder steun gegeven. Want die was nogal pro Ashton, maar nu vond hij ook wel dat ze te flauw reageerde, dat ze geen beslissingen nam. Maar ja, in feite is ze baas en geen baas, hé. Dus Europa, er is nog heel veel werk aan, zou ik denken."

- Vond je het ook niet een beetje merkwaardig dat hier de opening gebeurt door prinses Astrid? Men had misschien iemand anders kunnen selecteren. Wat denk je daarover?

"Ik had De Gucht beter gevonden. Of Verhofstadt. Maar in de eerste plaats De Gucht toch, hé. Ja dus, Astrid is daar binnengekomen met een boeket mooie bloemen en daar is het dan bij gebleven, hé. Want die heeft geapplaudisseerd voor hetgeen de anderen verteld hebben. En zijzelf heeft niks gezegd."

*    *
*

- Jeroen, wij zijn een beetje aan het stappen nu. Waar gaan we naartoe?

"We gaan nu naar de hoek van het Europees Parlement en het Leopoldpark. Daar is de eerste stopplaats en dan ga ik een beetje de geschiedenis van het gebouw en van de wijk uitleggen. Eigenlijk een eerste startpunt voor mijn verhaal."

- Oké.

"Goed, we staan hier nu, met mooi zicht op het Europees Parlement. De Brusselaars noemen het soms een beetje spottend "un Caprice des Dieux". Dat verwijst eigenlijk naar de vorm van de bekende Franse kaas. Maar "Caprice des Dieux" wil in de volksmond ook zeggen "zotheid van de goden". Omdat men zo'n megalomaan gebouw hier heeft opgetrokken, ja, sommige Brusselaars stoot dat tegen de borst. Sommige burgers ook. Mag ook gezegd worden… En in 1997 heeft het Europees Parlement hier effectief zijn intrek genomen. Achter ons het gebouw van de Europese Commissie, het Berlaymontgebouw. Het telt 13 verdiepingen. U kunt het ook bezoeken vandaag. Absoluut aan te raden. Helemaal bovenaan vergadert Barroso met zijn 27 Europese commissarissen, van iedere lidstaat één."

*    *
*

- We krijgen nog een beetje muziek op de achtergrond. Na afloop van die opendeurdag van Europa. Mij komt het over dat Europa toch wel een beetje een bureaucratische moloch is. Is dat bij jou ook de indruk?

"Vast en zeker. Ik moet zeggen, vijftien jaar geleden was ik hier ook werkzaam op deze plek. Dat zag er totaal anders uit. En als ik nu zie welke locaties, welke nieuwe gebouwen er gekomen zijn in het kader van Europa, dan ben ik echt onder de indruk. En inderdaad, het neemt steeds uitbreiding. Je ziet dat aan de gebouwen, aan alles hier in de omtrek."

- Wat verwacht je eigenlijk nu nog verder van Europa?

"Misschien toch nog meer naar die burger toe groeien. En de burger meer betrekken bij hun beleid, bij hun ideeën, bij hun strategieën, bij alles, zeg maar. Ja, er is echt nog heel veel werk."

*    *
*

"Het is voor velen duidelijker geworden wat Europa voor de burger kan betekenen. Ik denk dat er wel nog meer informatie gegeven kan worden, maar hier hebben ze al een beeld van wat er hier allemaal in Brussel gebeurt."

- Het was ook een beetje de bedoeling om de mensen bewuster te maken dat hun inbreng in Europa ook belangrijk is. Is dat ook een beetje aan bod gekomen hier?

"Het is wel aan bod gekomen, maar of dat voor iedereen even duidelijk is, weet ik niet. Voor sommige mensen, denk ik, is dat nog altijd een beetje iets te ver van hun bed, en ze denken ook dat ze die inbreng niet naar voren kunnen brengen."

- Aan de andere kant ook wel wat wrevel, hé. Europa is misschien niet zo goed bezig op bepaalde punten. Heb je daar ook iets van gemerkt bij de mensen die mee waren vandaag?

"Neen, niet echt. Ja, bij mevrouw Pauwels wel… Maar allee, bij de andere mensen niet zo echt. Maar ik denk dat mevrouw Pauwels wel goed op de hoogte is van wat Europa allemaal betekent en doet voor de burger. Vandaar dat ze zich om sommige dingen nog wel druk maakt."

- Oké, dank je wel…

Pascale Braeckman van WF provincie Antwerpen na afloop van de Europese opendeurdag. Een sfeerbeeld van een leerrijk bezoek en de samenwerking tussen Europa Direct en het WF. En dat heeft nog andere activiteiten over Europa. Meer info daarover vindt u via de website van het WF: <www.willemsfonds.be>.

Daarmee zijn we aan het eind van HVW. Samenstelling en presentatie waren van KVD en FS. De tekst van dit programma kun je bestellen bij de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging, Lange Leemstraat 57, 2018 Antwerpen. Tel. 03-233.70.32. En over enkele dagen vind je de tekst ook op <h-vv.be>, waar je de uitzending nog even kunt herbeluisteren. Volgende week praten we met Dirk Holemans over "Het Groene Boek" en is er ook een bijdrage van het VF waarin Jef Maes het zal hebben over onze sociale zekerheid.
Dit was het wat ons betreft. Nog een goede avond en graag tot volgende week!

--
Muziek:
0'10"    High Heels – Sakamoto        Sakamoto    262975
1'35"    Waterkan kan – O.D. Bohnen    O.D. Bohnen    geen gegevens

 

Valide CSS!